🟡🟡🟡🟡حدیث 5057 خیرات و صدقات در زمان حضرت مهدی (ع) 2200 - وَ قالَ‏ الْإِمامُ الْحُسَيْنُ عليه السلام: تَواصَلُوا وَ تَبارُّوا وَ تَراحَمُوا، فَوَالَّذى فَلَقَ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ، لَيَأْتِيَنَّ عَلَيْكُمْ وَقْتٌ لا يَجِدُ اَحَدُكُمْ لِدِينارِهِ وَ لا لِدِرْهَمِهِ مَوْضِعًا. با يكديگر رابطه برقرار كنيد و به همديگر نيكى كنيد نسبت به هم رحم و شفقت داشته باشيد، پس قسم به آن خدائى كه دانه را شكافت، و جانداران را آفريد، بر شما روزگارى خواهد رسيد كه در آن هيچ يك از شما براى (انفاق و) پرداخت دينار و درهم خود جائى (و كسى) را پيدا نمى‏ كند.(1) (1) منظور در زمان ظهور حضرت مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف است و امام حسين ‏عليه السلام مى ‏فرمايد: اَ لْخَيْرُ كُلُّه فى ذلِكَ الزَّمانِ، يَوْمَ قائِمِنا، وَ يَرْفَعُ ذلِكَ كُلَّهُ )همه خيرها در آن زمان است وقتى كه قائم ما عليه السلام قيام مى‏ كند و همه آن بدى‏ ها را بر طرف مى‏ سازد.( و به قدرى مردم از نظر مال و ثروت بى ‏نياز مى‏ شوند كه مأمورى از جانب آن حضرت ندا مى‏ كند آيا نيازمندى است؟ آيا فقيرى وجود دارد؟ و درهاى بيت المال بر روى مردم گشوده مى‏ شود و هيچكس پيدا نمى‏ شود كه احتياجى داشته باشد و از بيت المال چيزى بردارد، تا اينكه به اطلاع امام ‏عليه السلام مى ‏رسانند كه شخصى پيدا شده است و احتياجى دارد، امام‏ عليه السلام او را به سمت بيت المال راهنمائى مى‏ كند و او داخل مى شود و دامن خود را پر از طلا و سكه مى‏ كند ولى به هنگام خروج دوباره بر مى ‏گردد و همه را به خزينه بيت المال مى ‏ريزد، امام‏ عليه السلام مى‏ فرمايد: مگر براى در خواست كمك نيامده بودى؟ در جواب مى‏ گويد: چرا ولى من هم از اين طلاها و پول‏ها دارم و احتياجى به آن نداشتم ولى حرص مرا وادار كرد كه بيايم. کتاب احادیث الطلاب ص ۶۲۴ 167 🟡🟡🟡🟡🟡🟡🟡🟡🟡🟡🟡 @ahadis_tollab کانال احادیث الطلاب