آیه ۷۷🌹از سوره نساء🌹 اَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّواْ أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُواْ الصَّلَوةَ وَءَاتُواْ الزَّكَوة فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللَّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةَ وَقَالُواْ رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَ لَوْلَآ أَخَّرْتَنَآ إِلَى‏ أَجَلٍ قَرِيبٍ قُلْ مَتَعُ الدُّنْيَا قَلِيلٌ وَالْأَخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقَى وَلَا تُظْلَمُونَ فَتِيلاً آیا نمى نگرى كسانى را كه (پیش از هجرت) به آنان گفته شد (اكنون) دست نگهدارید و نماز به پا دارید و زكات بپردازید. لیكن چون جهاد (در مدینه) بر آنان مقرّر شد، گروهى از آنان از مردم (مشرك مكّه) چنان مى ترسیدند كه گویا از خدا مى ترسند، بلكه بیش از خدا (از كفّار مى ترسیدند) و (از روى اعتراض) گفتند: پروردگارا! چرا جنگ را بر ما واجب كردى؟ چرا ما را تا سرآمدى نزدیك (مرگ طبیعى) مهلت ندادى؟ بگو: برخوردارى دنیا اندك و ناچیز است و براى كسى كه تقوا پیشه كند آخرت بهتر است، و به اندازه ى رشته ى میان هسته خرما، به شما ستم نخواهد شد. آیه ۷۷🌹از سوره نساء🌹 اَلَمْ تَرَ=آیا ننگریستی إِلَى=به سوی الَّذِينَ= کسانی قِيلَ = گفته شد لَهُمْ=به آنها كُفُّواْ = بازدارید[ از جنگ] أَيْدِيَكُمْ= دست‌هایتان را وَأَقِيمُواْ = و برپادارید الصَّلَوةَ= نماز را وَءَاتُواْ= و بدهید الزَّكَوة= زکات را فَلَمَّا =پس هنگامیکه كُتِبَ=نوشته شد عَلَيْهِمُ=بر آنان الْقِتَالُ= جنگ إِذَا =ناگاه فَرِيقٌ= گروهی مِّنْهُمْ= از آنان يَخْشَوْنَ=ترسیدند النَّاسَ= از مردم كَخَشْيَةِ =مانند ترسیدن از اللَّهِ= الله أَوْ= یا أَشَدَّ= ترسی خَشْيَةَ=سخت تر وَقَالُواْ= وگفتند رَبَّنَا =[ای]پروردگار ما لِمَ =چرا كَتَبْتَ =نوشتی عَلَيْنَا =برما الْقِتَالَ=جنگ را؟ لَوْلَآ =چرا واپس أَخَّرْتَنَآ=نگذاشتی مارا إِلَى‏ =تا أَجَلٍ=مدتی قَرِيبٍ=نزدیک قُلْ=بگو مَتَاعُ=بهره مندی الدُّنْيَا=دنیا قَلِيلٌ=اندک است وَالْأَخِرَةُ=وآخرت خَيْرٌ=بهتراست لِّمَنِ=برای کسی که اتَّقَى=پرهیزکاری کند وَلَا تُظْلَمُونَ=وستم نمی بیند فَتِيلاً=به اندازه رشته هسته خرمایی