سلام دوستان ازمراسم شب نوزدهم برگشتیم که بلافاصله نقدهای نسبتاتند والبته یک تایید بسیارخوب نسبت به منبر حاج آقای علم الهدی دریافت کردم. حیف که ارزیابی محتواییمان هم به خوشایندوناخوشایندهایمان ربط جدی دارد! آقای علم الهدی شخصیت محبوبی نیستند چراکه بشدت صریح و همیشه درحالت هجومی و بی تعارف هستند. اخلاق ایشان تند است و در تولید کلیدواژه ها وجملات اشتباه هم پرکار هستند. درخواندن مصیبت هم چون باحالت گریه و تضرع قاطی می شود خیلی ازحرفهایشان رامخاطب اصلامتوجه نمی شود، قبول، اما؛ اما ازحق که نمی توان گذشت! تحلیل های تاریخی و محتوایی وتمدنی ایشان بی نظیر است، بله بی نظیر! بنده به اقتضای شغلم منبرهای فراوانی ازمنبری های مهم و بنام کشور را شنیده ام دلم می سوزد که نگاه ویژه، تسلط کم نظیر، محتوای منحصربفرد و ارایه بی نظیر ایشان قربانی نقدهایی دیگر در شخصیت و اخلاق و مدیریت ایشان می شود. حیفتان نمی آید سخنرانی ایشان را با سخنرانی آقای رفیعی(علیرغم ارادت ودعوت و استفاده ازمحضرایشان) مقایسه می کنید؟ آقای رفیعی چه برداشتی ازروایات می کنند؟ بسیار عادی و سطحی! بله بااطمینان می گویم چون ضبط شده همه اینها هست! به لطف اخلاق خوب و بیان خوب ونرم و کناره روی وآهسته روی درمسیرسیاست و عدم تقابل تهاجمی با تمدن غرب و مراعات جریانات داخل کشور(حتی اعتقادی) محبوب هستند وصدالبته سرمایه ای برای حوزه، اما یادبود ضمنی و دعا برای ولی فقیه کجا و تبیین تمدنی سیستم و مدل حاکمیت ولایی با ارجاعات دقیق تاریخی وتطبیق باعصر ائمه علیهم السلام و تبیین شعائرالهی مبتنی برنگاه تمدنی کجا؟ خلاصه دوستان؛ اگرآقای علم الهدی را مثل خیلی های دیگر دوست نداریدکه اگر ازتقوا و عبودیت و نگاه عالمانه و جریان شناسی فوق العاده ایشان خبرداشتید_علیرغم دلخوری های نقطه ای_ نمی توانستید ایشان را دوست نداشته باشید، منبرهای بسیارخوب ایشان را زیرسوال نبرید. به گیرهای درست، گیربدهید و از محاسن درست به نیکی یادکنید، باشد که رستگارشوید. https://eitaa.com/alibakhshi_mashhad