🌷 حضرت علامه ذوالفنون حسن‌‌زاده آملی رضوان الله علیه 💠 هیچ اسمی از اسماءالله تعالی، مکرّر نمی‌‌شود‌. زیرا که در تجلّی، تکرار نیست. چه اینکه اسمِ شریفِ "نور" مثلاً در هر آنی، ظهوری خاصّ دارد. ♻️ "کُلّ یَومِِ هُوَ فِی شأن" که "کُلّهُ هُوَ شأن" است. بنابراین در هر دم که "یوم" است، چه یوم هنگام ظهور است. 💠 در اسم شریف یانور تدبّر کن؛ أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى‌ قُلُوبٍ أَقْفالُها ♻️ و قرآن را در مراتبِ وجودی‌‌اش از عین تا کُتب بنگر. که چنانچه در حدیث آمده است، حَبلِ مَمدود است(= ریسمانِ بلند) 💠 این حَبل مَمدود از فرش تا عرش است؛ اِنَّ اللهَ عَلَی الْعَرشِ اسْتوی. ♻️ اما لفظاً "فَهُوَ غَیر خَفیِّ ایضاً" چه اینکه ذاکر را در هر حال، حالی خاصّ است و در آن‌‌حال، اسمی را ذاکر است، به معنایی است که همان اسم. (به معنای همان اسمی است که ذاکر آنست) 💠 در حالِ بعد، به معنیِ دیگر است. مثل الله را که مریض و جائع(=گرسنه) و ضالّ(= گمراه) ندا می‌کنند. ♻️ آن گوید یاالله، یعنی یاشافی. و آن گوید یا الله، یعنی یا رازق. و این گوید یا الله، یعنی یا هادی. زیرا انسان، قرار و توقّف ندارد و عَلَی‌‌‌‌الدَّوام مُتقلّب است.(= در تقلّا و تقلّب است) که فارسیِ آن، دگرگونی است. 💠 شیخ اکبر در چند جای فصوص، بر این معنی تصریح کرده است که صاحبِ قلب، در قبولِ تجلّیاتِ حقّ، اَحقّ است نه صاحبِ عقل.! ♻️ که این، (عقل) عِقال است و آن، (قلب) در تقلّب و تنوّع است.!! (عِقال= سربند، زانوبند شتر) 💠 عارف شبستری در گلشن راز در این معنی فرمود: نیابد زلف او یک لحظه آرام گهی بام آورد گاهی کند شام گِل آدم در آن دم شد مُخمّر که دادش بوی آن زلف معطّر دل ما دارد از زلفش نشانی که خود ساکن نمی‌‌گردد زمانی 📘 منبع: هزار و یک نکته، ۳۵۰ صفحه ۱۸۰ @allame_hasanzadeh