از معانی ایاک نستعین،توکل است:شخصي از امام رضا (ع) پرسيد ما حد التوكل: «فقال ان لاتخاف مع الله احداً« اينكه با اتكاي به خدا از هيچ كس نترسي. « خانه بر دوشان كه دارند از توكل پشتبان... هر دو عالم گر شود زير و زبر در مأمند » انسان متوکل بايد از صميم قلب به خدا اعتماد وثوق داشته باشد و تمام امور را به او واگذارد و دل به دنيا و زرو زيور و علايق مادي نبندد و به كسي جز خدا اعتماد نداشته باشد و خدا را در تمام كارها وكيل خود قرار دهد و چه وكيلي بهتر از او «حسبنا الله و نعم الوكيل» چون توكل مي كني مگو ازغير.... رخ درو كن، بتاب رو از غير نخستين مرحله توكل آن است كه بنده در برابر خدا، چون مرده باشد در دست غسال كه هر طور خواهد او را زير و رو كند و حركت اراده اي از خود نداشته باشد....