امام حسین و امام زمان علیهما السلام چه شباهت هایی باهم دارند؟ پاسخ در میان چهارده معصوم(ع) بین امام حسین(ع) و امام زمان(عج) اشتراکات و شباهت هایی زیادی وجود دارد که در روایات و تاریخ، به برخی از آنان اشاره شده است. 1- هر دو امام قبل از ولادت، توسط حضرت رسول اکرم(ص) بشارت داده شدند! درباره امام حسین(ع) در روایتی آمده است که جبرئیل بر رسول اکرم(ص) نازل شد و عرض کرد: إنَّ اللهَ یَقرِءُ عَلَیکَ السَّلَامَ وَ یُبَشِّرُکَ بِمَولُودٍ یُولَدُ مِن فَاطِمَةَ(س) همانا خداوند به تو سلام می رساند و به مولودی که از حضرت فاطمه(س) به دنیا می آید بشارت می دهد.( الکافی، ج۱، ص۴۶۴) در مورد امام زمان(عج) آمده است که حضرت رسول اکرم(ص) فرمود: اُبَشِّرُکُم بِالمَهدِیِّ(ع) یَبعَثُ فِی اُمَّتی.. یَملَاُ الأَرضَ قِسطَاً وَ عَدلَاً کَمَا مُلِئَتْ جَورَاً وَ ظُلمَاً شما را به ظهور حضرت مهدی(ع) بشارت می دهم که زمین را پر از عدل می کند؛ همان گونه که از جور و ستم پر شده است.( کشف الغمة اربلی، ج۲، ص۹۷۱) جان هر دو امام در خطر بود! امام حسین(ع) وقتی در مکه بود، یزید عده ای را همراه با سلاح های فراوان برای ترور امام حسین(ع) به مکّه فرستاد. خود امام(ع) در جواب ابوهره ازدی فرمود: اِنَّ بَنِی اُمَیةَ اَخَذُوا مَالِی فَصَبَرْتُ وَ شَتَمُوا عِرْضِی فَصَبرْتُ وَ طَلَبُوا دَمِی فَهَرَبْتُ! بنی امیه مالم را گرفتند صبر کردم، به آبرویم لطمه زدند صبر کردم، و خواستند خونم را بریزند، که در این هنگام گریختم.( أمالی شیخ صدوق، ص۲۱۸) در مورد امام زمان(ع)، امام باقر(ع) فرمود: لَوْ أَنَّهُم عَرَفُوهُ حَرَصُوا عَلَی أَنْ یقْطَعُوهُ بَضْعَةً بَضْعَةً اگر دشمنان او را می شناختند، او را تکه تکه می کردند.( کتاب الغیبة نعمانی، ص۲۸۹) هر دو تنها و غریب و مظلوم بودند و هستند! در مقاتل در مورد امام حسین(ع) آمده است که در روز عاشورا؛ یُقتَلُ عَطشاناً غَریباً وحیداً فریداً، لَیسَ لَهُ ناصِرُ و لا مُعینٌ هنگام شهادت، امام حسین(ع) تشنه لب و غریبانه و یکّه و تنها ماند به شهادت رسید، برای او یار و یاوری نبود.( بحارالأنوار مجلسی، ج۴۴، ص۲۴۵) ۲)امیرالمومنین امام علی(ع) درباره امام زمان(ع) فرمود: صَاحِبُ هَذَا الْأَمْرِ الشَّرِیدُ الطَّرِیدُ الْفَرِیدُ الْوَحِیدُ صاحب این امر، آواره، رانده، تک و تنهاست.( کمال الدین شیخ صدوق، ج۲، ص۳۶۱) امام حسین(ع) قیام خود را از مکه شروع کرد و امام زمان(ع) نیز قیام خود را از مکه شروع خواهد کرد! ۱)امام حسین(ع) با رسیدن نامه مسلم بن عقیل مبنی بر بیعت مردم کوفه با او و از سوی دیگر برای حفظ حرمت خانه خدا، که تصمیم به قتل آن حضرت(ع)، در آنجا گرفته بودند، عمره را به جا آورد و در هشتم ذی الحجه به رغم مخالفت بسیاری از دوستان به سوی شهر عراق روانه شد.( الاخبار الطوال دینوری، ص۲۲۸) ۲)در مورد امام زمان(ع) آمده است که امام باقر(ع) فرمود: یقُومُ قَائِمُنَا بِالْحَقِّ [بِمَکةَ] بَعْدَ إِیاسٍ مِنَ الشِّیعَةِ، یدْعُو النَّاسَ.. وَ تَعَلَّقَ بِأَسْتَارِ الْکعْبَةِ قائم ما بعد از مأیوس شدن و نا امید گشتن شیعیان قیام می کند و مردم را دعوت می کند و به پرده کعبه تکیه می دهد. سپس؛ یسِیرُ إِلَی الْمَدِینَةِ، فَیَسِیرُ النَّاسُ مَعَهُ سپس از آنجا روانه مدینه می شود و مردم نیز با او همراه می شوند. [ثُمَّ] یسِیرُ إِلَی الْکوفَةِ سپس روانه کوفه می شود.( دلائل الإمامة طبری شیعی، ص۴۵۵) هر دو امام، مردم زمان خویش را برای قیام، دعوت می کنند! امام حسین(ع) هنگام خروج از مکه فرمود: مَنْ کَانَ بَاذِلًا فِینَا مُهْجَتَهُ، وَ مُوَطِّناً عَلَی لِقَاءِ اللَّهِ نَفْسَهُ، فَلْیَرْحَلْ مَعَنَا! هر کس می خواهد جان خود را در راه ما بذل کند و خود را برای ملاقات با خدا آماده کرده است، با ما کوچ کند.( اللهوف سید ابن طاووس، ص۳۸) امام باقر(ع) در مورد امام زمان(ع) فرمود: امام زمان(ع) هنگام قیام، ندا سر می دهد: یا أیهَا النَّاسِ! إنَّا نَستَنصِرُ اللهَ وَ مَن أَجَابَنَا مِن النَّاسِ، وَ إِنَّا أَهلُ بَیتِ نَبِیکم مُحَمَّدِِ(ص) وَ نَحنُ أَولَی النَّاسِ بِاللهِ وَ بِمُحَمَّدِِ(ص) ای مردم! ما از خداوند یاری می جوییم، هر که می خواهد ما را اجابت کند، که ما خاندان رسول اکرم(ص) هستیم، و نزدیک ترین مردم به خدا و رسول خدا(ص).( بحارالأنوار مجلسی، ج۵۲، ص۲۳۸) یاران و اصحاب هر دو امام افرادی جان نثار و شهادت طلب و با وفا هستند! ۱)در شب عاشورا، امام حسین(ع) خطاب به اصحاب خود فرمود: فردا همگی شما کشته خواهید شد، پس مرا با این گروه دشمن تنها بگذارید، که آنان تنها مرا می طلبند! اکنون از این سیاهی شب استفاده کنید و پراکنده شوید. هنگامی کلام امام حسین(ع) به پایان رسید، حضرت عباس(ع) به نمایندگی از بنی هاشم عرضه داشت: لَا اَرَانَا اللهُ ذَلِکَ اَبَدَاً