پیامبر خدا درباره بیماری مي‌فرمايد: «مَنِ اشْتَكَى لَيْلَةً فَقَبِلَهَا بِقَبُولِهَا وَ أَدَّى شُكْرَهَا كَانَتْ لَهُ كَفَّارَةُ سَنَتَيْنِ سَنَةٍ لِقَبُولِهَا وَ سَنَةٍ لِصَبْرِهِ عَلَيْهَا...؛ كسي كه يك شب بنالد و آن شب را بپذيرد [و شكايت نكند] و شكرگزاري آن نيز بكند، كفاره گناهان دو سالش خواهد بود، يك سال به سبب پذيرفتن بيماري، و سال ديگر به علت صبر بر آن شب رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) كتمان بيماري را از گنجهاي بهشت دانسته، مي‌فرمايد: «ثَلَاثَةٌ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ كِتْمَانُ الصَّدَقَةِ وَ كِتْمَانُ الْمُصِيبَةِ وَ كِتْمَانُ الْمَرَضِ؛ سه چيز از گنجهاي بهشتي است: پنهان داشتن صدقه، پنهان كردن مصيبت و پنهان ساختن بيماري.» آن بزرگوار از آشكار ساختن بيماري پيش از سه روز منع ‌كرده و آشكار ساختنِ آن را گلايه از خداوند بر مي‌شمرد. پيامبر اكرم(ص) مي‌فرمايد: «مَنْ مَرِضَ يَوْماً وَ لَيْلَةً فَلَمْ يَشْكُ إِلَى عُوَّادِهِ بَعَثَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَعَ خَلِيلِهِ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ الرَّحْمَنِ حَتَّى يَجُوزَ الصِّرَاطَ كَالْبَرْقِ اللَّامِع؛ هر كه يك شبانه روز مريض باشد و به عيادت‌كنندگان شكايت نكند، خداوند در قيامت، او را با دوستش، ابراهيم خليل الرحمان محشور خواهد كرد تا زماني كه چون برق لامع بر صراط بگذرد.» آن حضرت با بيان اين نكته كه ناله‌هاي مريض نوشته مي‌شود، مي‌فرمود: «يُكْتَبُ أَنِينُ الْمَرِيضِ حَسَنَاتٍ مَا صَبَرَ فَإِنْ جَزَعَ كُتِبَ هَلُوعاً لَا أَجْرَ لَهُ؛ ناله‌هاي بيمار مادامي كه صبر كند، حسنه نوشته مي‌شود. و اگر بي‌تابي نمايد [در زمره افراد] بي‌صبر نوشته شود و اجري برايش نيس روزي آن بزرگوار به عيادت شخصي رفت كه زبان به شكايت گشوده بود و آرزوي مرگ مي‌كرد، آن حضرت به او فرمود: «لَا تَتَمَنَّ الْمَوْتَ فَإِنَّكَ إِنْ كُنْتَ مُحْسِناً تَزْدَادُ إِحْسَاناً وَ إِنْ كُنْتَ مُسِيئاً فَتُؤَخَّرُ تُسْتَعْتَبُ فَلَا تَمَنَّوُا الْمَوْت؛ آرزوي مرگ مكن؛ زيرا اگر نيكوكار باشي بر نيكيهاي خود مي‌افزايي، و اگر گناهكار باشي، مهلت مي‌يابي و عذر تقصير مي‌طلبي. پس آرزوي مرگ مكنيد. رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) مي‌فرمايد: «تَصَدَّقُوا وَ دَاوُوا مَرْضَاكُمْ بِالصَّدَقَةِ، فَاِنَّ الصَّدَقَةَ تُدْفِعُ عَنِ الْاَعْرَاضِ وَ الْاَمْرَاضِ وَ هِيَ زِيَادَةٌ فِي أَعْمَارِكُمْ وَ حَسَنَاتِكُمْ؛ صدقه بدهيد و بيماران خود را با صدقه درمان كنيد؛ زيرا صدقه از پيشامدهاي ناگوار و بيماريها جلوگيري مي‌كند و بر عمر و حسنات شما مي‌افزايد.» رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) از نگاه ممتد به بيماران به شدت نهي مي‌كند و مي‌فرمايد: «لَا تُدِيمُوا النَّظَرَ إِلَى أَهْلِ الْبَلَاءِ وَ الْمَجْذُومِينَ فَإِنَّهُ يَحْزُنُهُم چشم خود را به مردم بلا زده و جزامي ندوزيد و نگاه طولاني نكنيد؛ چرا كه اين عمل، آنان را اندوهگين مي‌سازد.» رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) مي‌فرمايد: «لَا تُكْرِهُوا مَرْضَاكُمْ عَلَى الطَّعَامِ فَإِنَّ اللَّهَ يُطْعِمُهُمْ وَ يَسْقِيهِم بيماران خود را بر خوردن غذا مجبور نكنيد؛ چرا كه خداوند، آنان را اطعام و سيراب مي‌كند.» در روايتي ديگر مي‌فرمايد: «إِذَا اشْتَهَي مَريضُ أحَدِكُمْ شَيْئاً فَلْيُطْعِمْهُ؛ هرگاه مريض يكي از شما به چيزي ميل داشت به او بدهد.»