﷽ 🎇 ⚰ مرگ (۷۵): ⚰ یاد مرگ با گذشت ایّام عُمر (۲): ● از امام صادق (ع) روايت شده كه فرمود: "بندگان تا چهل سالگى وقت دارند كه به خود برسند و جبران گذشته‏ها را بكنند ولى هنگامى كه به چهل رسيدند خداوند به فرشتگان وحى ميكند بر او سختگيرى كنيد هر چه انجام ميدهد چه بزرگ و يا كوچك، زياد يا كم همه را ياد داشت نمائيد". (الأمالي، صدوق، ص37) ● ابا بصیر از امام صادق (ع) روایت میکند که فرمود: "هر گاه بنده‏اى به سى و سه سالگى برسد به رشد كامل رسيده است، و هر گاه به چهل برسد به انتها ميرسد، و هنگامى كه به چهل و يك سالگى برسد به نقصان قدم ميگذارد، و كسانى كه پنجاه سال دارند بايد خود را در حال جان دادن بدانند". ● از امام باقر (ع) روایت شده که فرمود: "هنگامى كه چهل سال از سن مردى بگذرد به او ميگويند احتياط كن كه ديگر عذرى ندارى، و چهل ساله نبايد مانند بيست ساله عذرخواهى كند، آن كسى كه طالب آن دو ميباشد (منظور خدا یا فرشته مرگ و یا خود مرگ است) يكى هست و مراقب آنها است، از وحشتهائى كه در مقابل دارى بترس و كار كن، و از گفتار زياد دست باز دار". (الخصال، ج‏2، ص 546 - 545). ...................................... 💥 《أَيْنَمَا تَكُونُوا يُدْرِككُّمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنتُمْ فِي بُرُوجٍ مُّشَيَّدَةٍ وَ إِن تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَقُولُوا هَٰذِهِ مِنْ عِندِ اللَّهِ وَ إِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَقُولُوا هَٰذِهِ مِنْ عِندِكَ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِندِ اللَّهِ فَمَالِ هَٰؤُلَاءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثًا》. (النساء/ ۷۸) ● "ﻫﺮﻛﺠﺎ ﺑﺎﺷﻴﺪ، ﺍﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ‌ﻫﺎی ﺑﻠﻨﺪ ﻭ ﻣﺤﻜﻢ، ﻣﺮﮒ ﺳﺮﺍﻏﺘﺎﻥ ﻣﻲ‌ﺁﻳﺪ!» ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺷﻲ ﻭ ﻧﻌﻤﺘﻲ ﻧﺼﻴﺒﺸﺎﻥ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ، ﻣﻲ‌ﮔﻮﻳﻨﺪ: «ﺍﻳﻦ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﺳﺖ» ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺨﺘﻲ ﻭ ﺑﻠﺎﻳﻲ ﺩﺍﻣﻦ‌ﮔﻴﺮﺷﺎﻥ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ، ﻣﻲ‌ﮔﻮﻳﻨﺪ: «ﺍﻳﻦ ﺍﺯ ﭘﺎﻗﺪمِ ﻧﺤﺲ ﺗﻮﺳﺖ!» ﺑﮕﻮ: «ﻫﻤﻪ‌ﺍﺵ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﺳﺖ.» ﺍﻳﻦ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﭼﻪ‌ﺷﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ‌ﻗﺪﺭ ﺩﻳﺮ ﻳﮏ ﻣﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﻣﻲ‌ﻓﻬﻤﻨﺪ؟!".