مشورت واهمیت آن در زندگی افرادي كه از مشورت دیگران به نحو صحيح و مناسب استفاده مي كنند از ندامت و پشيماني پيشگيري مي كنند، امام علي(ع) مي فرمايد: با افراد عاقل و صاحب خرد مشورت كن تا از لغزش و پشيماني ايمن گردد مشورت و نظرخواهي از ديگران يكي از عوامل مهم و مسائل حياتي و تصميم گيري است و در اسلام از اهميت بالا و جايگاه ويژه اي برخوردار است. با توجه به وسعت موضوعات و پيچيدگي مسائل و نيز گستردگي اطلاعات، يك نفر قادر به شناخت همه مسائل و به دست آوردن همه اطلاعات لازم در مورد يك مسئله نيست و در نتيجه نمي تواند تصميم منطقي و درستي در مورد آن اتخاذ نمايد. مشورت و نظرخواهي از ديگران به منظور استفاده از نظرات آنان مسئله اي عقلي است و عدم مشورت و استبداد راي يكي از بيماري هاي مهلك در تصميم گيري است، زيرا يك نفر، هر قدر هم آگاهي هاي زيادي داشته باشد باز هم نمي تواند به همه ابعاد و زواياي يك مسئله پي ببرد و مسئله را تنها از ديدگاه خويش ارزيابي مي كند و چه بسا ابعادي از مسئله كه در تصميم گيري مي توانند نقش تعيين كننده اي داشته باشند از نظر وي مخفي مانده باشد. امام علي(ع) در عواقب عدم مشورت و استبداد به راي میفرماید: كسي كه استبداد در راي داشته باشد هلاك مي شود و كسي كه با مردان بزرگ مشورت كند در عقل و دانش آنان شريك مي شود. ضرورت مشورت يك مسئله عقلي است و هر انسان عاقل و خردمندي اين ضرورت را درك مي كند و هيچ خردمندي خود را ازآن بي نياز نمي داند. حضرت علي(ع) مي فرمايد: هيچ انسان عاقل و خردمندي از مشاوره بي نياز نمي گردد. عدم توجه به نظرات ديگران و استبداد راي، يكي از خطرناك ترين چيزهايي است كه ممكن است يك مدير به آن گرفتار شود. مشورت در نگاه امام علی(ع) يكي از ضرورت هاي اساسي براي اداره امور به ويژه تصميم گيري است. آن حضرت مشورت و نظرخواهي از ديگران را قوي ترين و محكم ترين پشتيبان و حامي مي داند و مي فرمايد: «هيچ حامي و پشتيباني، استوارتر و محكم تر از مشورت كردن نيست.» از آنجا كه به وسيله مشورت و نظرخواهي، اطلاعات ودانش انسان بيشتر مي شود و زوايا و ابعاد مختلف يك مسئله برايش روشن تر مي گردد، در نتيجه تصميم هايي كه بعد از مشورت اتخاذ مي شوند، معقول تر و درست تر خواهدبود.