آیا بدون فعالیت سیاسی ممکن است به کشور کمک کنیم؟ آیا فعالیت های خیریه ها فعالیت سیاسی نیست؟ آیا مدرسه سازی فعالیت سیاسی نیست؟ مگر می شود بدون فعالیت سیاسی به امور کشور پرداخت؟ متاسفانه در اصفهان گروه هایی از کار فرهنگی معنایی غیرسیاسی درک می کنند. این درک برای مردم اصفهان آسیب های بزرگی به همراه دارد. مخصوصا برای مذهبی ها. مذهبی های اصفهان گمان می کنند بدون فعالیت سیاسی میتوانند خود را دیندار به حساب آورند. نقش مجموعه های فرهنگی غیرسیاسی در تقویت این ذهنیت بسیار جدی و قابل توجه است. مجموعه های فرهنگی که در محاسبات خودشان گمان می کنند اگر سیاسی نباشند می توانند اعتماد مردم را جلب کنند غافل از اینکه این محاسبه به سیاست زدایی منجر خواهد شد. مردم اصفهان باید بدانند مهم ترین و اثر گذارترین ماهیت در حوزه فرهنگ، سیاست است. امام خمینی می فرمایند: والله تمام دین سیاست است. تصور غلط از فعالیت فرهنگی باعث می شود فعالان فرهنگی اصفهان نسبتی با دولت جمهوری اسلامی ایران نداشته باشند و خود را مسئول اتفاقات کشور ندانند. در صورتیکه در نظام اسلامی تمام نهاد های مردمی مسئول وضعیت کشور هستند. هر کدام به سهم خودشان. به طور مثال همانقدر که وزارت اقتصاد و امور دارایی برای اوضاع اقتصادی کشور مسئول است هیئت های مذهبی کشور هم مسئول هستند. شواهد تاریخی این ادعا را بررسی می کنیم. در زمان قاجار اهالی بازار ( مسئولان هیئت ) بودند که با اعتصابشان نقشه های اقتصادی بریتانیا علیه ایران را نقش بر آب می کردند. هیئت ها اگر جایگاه خود را در حکومت اسلامی پیدا کنند می فهمند دولت بدون هیئت های مذهبی در اداره کشور نمی تواند موفق باشد. برای درک این موضوع میتوانید پیرامون شرکت اسلامیه مطالعه کنید و مستند تکیه گاه را تماشا کنید. حال اگر ما سیاست را از فرهنگ جدا بدانیم، دین را از فرهنگ جدا بدانیم، هنر را از سیاست جدا بدانیم ، چگونه جمهوری اسلامی ایران موفق شود؟