(آيه ١٠٥) -در اين آيه مجددا پيرامون مسألۀ اتحاد و پرهيز از تفرقه و نفاق بحث مى‌كند، مى‌فرمايد: «و مانند كسانى نباشيد كه پراكنده شدند و اختلاف كردند» (وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا) . اصرار قرآن در اين آيات در بارۀ اجتناب از تفرقه و نفاق، اشاره به اين است كه اين حادثه در آينده در اجتماع آنها وقوع خواهد يافت زيرا هر كجا قرآن در ترساندن از چيزى زياد اصرار نموده اشاره به وقوع و پيدايش آن مى‌باشد. لذا در پايان آيه مى‌فرمايد: «كسانى كه با بودن ادلۀ روشن در دين چنان اختلاف كنند به عذاب عظيم و دردناكى گرفتار مى‌گردند» (مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ وَ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ) . جامعه‌اى كه اساس قدرت و اركان همبستگيهاى آنان با تيشه‌هاى تفرقه در هم كوبيده شود، سرزمين آنان براى هميشه جولانگاه بيگانگان و قلمرو حكومت استعمارگران خواهد بود، راستى چه عذاب بزرگى است! برگزیده تفسیر نمونه - 1، صفحه 317 🔸اکنون شما هم به کانال آموزش تجوید و حفظ  قرآن بپيونديد: 👉 @amozeshtajvidhefzquran 👈