مادرمان تنها بود! ایستاد تا برای همیشه تنها نامِ علی بالای مأذنه‌ها بماند! جوان بود! خونش را، پای نهالی که پدرش کاشته بود، ریخت... تا درخت اسلام، جان بگیرد! و دل‌گیر بود! از همه‌ی آنان که نمک‌خوردند... و در دشمنی، چیزی کم نگذاشتند!