#شرح_نهج_البلاغه (شرح حکمت ۵۱) 💠امام(ع) در اين گفتار حكيمانه اش اشاره به نكته مهمى كرده مى فرمايد: 🍃عَيْبُكَ مَسْتُورٌ مَا أَسْعَدَكَ جَدُّكَ «عيب تو (از چشم ها) پنهان است تا وقتى دنيا به تو اقبال دارد» ⬅️ امام(ع) در اين عبارت كوتاه به چند نكته اشاره فرموده است: 💠 نخست این است که؛ هنگامى که دنيا به كسى اقبال كند مردم تمام عيوب او را به فراموشى مى سپارند، بلكه گاهى عيب را حُسن معرفى مى كنند و به عكس، هنگامى كه دنيا به كسى پشت كند صفات برجسته او را ناديده مى گيرند، بلكه گاهى عيب مى شمرند و اين اشتباه بزرگى است كه بسيارى از مردم گرفتار آن اند. 💠ديگر اين كه انسان بايد تنها نگاه به سخنان مردم نكند و بكوشند عيوب خويش را كه از چشم آنها به سبب اقبال دنيا پنهان شده، دريابد و نيز محاسن و صفات نيك خود را كه به دليل پشت كردن دنيا به او در نظر مردم ناچيز شمرده مى شود كم نشمرد. 💠ديگر اين كه از زوال نعمت ها نگران نشود شايد خداوند مى خواهد بدين وسيله عيوب او را روشن سازد تا براى برطرف كردن آن بكوشد كه اين خود نعمتى از سوى پروردگار محسوب مى شود. 💠 اين گفتار حكيمانه امام(ع) پيام ديگرى نيز دارد و آن اين كه به هنگام اقبال دنيا به انسان، مغرور نشود و خود را برىء از عيوب نداند، چرا كه مردم عيوب او را ناديده مى گيرند و اى بسا از وى چنان تمجيد كنند كه سبب غرور او گردد 💠شبيه اين گفتار در حكمت نهم آمده بود كه امام فرموده بود: هنگامى كه دنيا به كسى روى آورد نيكى هاى ديگران را به او عاريت مى دهد و هنگامى كه دنيا به كسى پشت كند نيكى هاى خودش را نيز از او سلب مى نمايد 🌐 @ashora_karbala