حکمت 156 وَ قَالَ (علیه السلام): عَلَيْكُمْ بِطَاعَةِ مَنْ لَا تُعْذَرُونَ بِجَهَالَتِهِ. ضرورت خدا شناسى و اطاعت (اخلاقى، عبادى، اعتقادى): و درود خدا بر او، فرمود: خداى را اطاعت كنيد كه در نشناختن پروردگار عذرى نداريد چند صلوات برای تعجیل فرج آقا امام زمانت هدیه می‌کنی ، روی لینک زیر کلیک کن و تعداد صلواتت را ثبت کن https://EitaaBot.ir/counter/dq8mw5 🌹🌹 آوای عاشقی🌹🌹 اینستاگرام: https://www.instagram.com/p/COOCS8ughY_/?igshid=18pn0jwc8m4fl واتساپ: https://chat.whatsapp.com/Cr8v6RN77Yw2HyIBSHaXxk ایتا: https://eitaa.com/joinchat/3432448074Ced134fcfc5 از چه كسى بايد اطاعت كرد؟ امام(عليه السلام) در اين كلام حكمت آميز خود اشاره به اين نكته مى كند كه از چه كسى بايد اطاعت و از چه كسى نبايد اطاعت كرد، مى فرمايد: «لازم است از كسى اطاعت كنيد كه از نشناختن او معذور نيستيد»; (عَلَيْكُمْ بِطَاعَةِ مَنْ لاَ تُعْذَرُونَ بِجَهَالَتِهِ). منظور از «آن كس» در درجه اول ذات پاك خداوند متعال و در درجه بعد رسولش پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) و جانشينان معصوم و بر حق اوست كه اطاعت از آنها اطاعت مطلقه است يعنى كسى نمى تواند بگويد چون نمى دانستم اطاعت نكردم، چرا كه بر هر كسى واجب است بخشنده نعمت ها را بشناسد; كسى كه تمام هستى ما از اوست و ما هرگز نمى توانيم بگوييم چون نمى شناختيم در برابر ترك طاعتش معذور بوديم و بعد از شناخت خداوند بايد بداند او مطابق «قاعده لطف»، رسولانى را مبعوث مى كند تا پيامش را به بندگان برسانند و راه صحيح و باطل را به آنها نشان دهند و به هنگام رحلت رسولان، اوصيا