دارد. ولى از آنچه در بالا گفته شد فهميديم كه سخن از نياز خدا در ميان نيست؛ سخن از نياز من است كه اگر نعمت ها و مواهب الهى را كه براى اهداف خاصى است در غير آن به كار گيرم طبيعى است كه از آن محروم خواهم شد، زيرا خداوند حكيم است و حكيم اين مواهب را به افراد لايق و وظيفه شناس مى دهد. اضافه بر اين كسانى كه نعمت هاى الهى را ضايع مى كنند و در غير اهداف آن مصرف مى نمايند در واقع اهانتى به ساحت قدس پروردگار كرده اند و از اين جهت درخور عقوبتى هستند. منبع: آیت الله مکارم شیرازی، پيام امام اميرالمومنين عليه السلام، ج‏۱۲، ص: ۹۹ الی ۱۰۴ https://chat.whatsapp.com/BWQGogclVmR9Q6eLMbxj8I