دکتر حمیدرضا مقصودی: 🔻پیش‌بینی‌ها مقدم هستند یا بیماری‌ها؟ دو سناریو متصور است: ۱- بیماری کرونا افزایش می‌یابد، مسئولان خبر از وقوع پیک بعدی می دهند. پیک رخ می‌دهد. ۲- مسئولان پیش‌بینی می‌کنند، مردم می‌ترسند، به بیمارستان‌ها هجوم می‌برند، پیک رخ می‌دهد. این‌که کدامیک درست است، به مطالعه نیاز دارد. اما پر واضح است که حتی در سناریو اول نیز در پی افزایش بیماری، اوضاع را بغرنج‌تر می‌کند. این ماجرا مختص به دانش پاندمی‌ها نیست. در سایر دانش‌ها نیز اوضاع به همین شکل است. مثلا در دانش اقتصاد گفته می‌شود که نقدینگی و تورم همراه یکدیگر تغییر می‌کنند. اما این همراهی می‌تواند از دو سناریو حاصل شود: ۱- نقدینگی رشد می‌کند اما به دلیل عدم اصابت نقدینگی به تولید، به ناچار تورم رخ می‌دهد. ۲- تورم رخ می‌دهد، دولت‌ها برای جبران کاهش قدرت خرید خود و مردم، نقدینگی منتشر می‌کنند. نئولیبرال‌های وطنی در هر دو موضوع پاندمی و تورم، سناریو‌های اول را پذیرفته‌اند. اما اگر سناریو‌های دوم صحیح باشند، کل ماجرا متفاوت می‌شود و باید سیاست‌های کاملا متفاوتی را دنبال کرد. حال می‌دانیم که در هر صورت پیک چهارم در راه است. تنها راه آزمون،نترسیدن است. اگر نترسیم و پیک رخ دهد، سناریو دولتی‌ها درست است. اما اگر ترسیدیم، این سیکل ادامه پیدا می‌کند تا هر زمانی که نئولیبرال‌ها بخواهند. البته کافی است نترسیم. منظور من عدم رعایت مسائل بهداشتی نیست. کنترل ترس است. ابزار مدرنیسم برای به سلطه در آوردن مردم دنیا، ترساندن است. نترسیم و نهراسیم و نهراسانیم. در موضوع اقتصاد هم می‌توان این‌گونه آزمون کرد:‌ پیش از رخ دادن تورم بعدی، به سرعت نقدینگی را افزایش دهیم. اگر تورم رخ داد، سناریو دولتی‌ها درست است. در غیر این صورت، انبساط پولی، راه نجات کشور در شرایط فعلی خواهد بود.