آنکه رخسار تو را این همه زیبا می کرد کـاش از روزِ اَزَل فـکـرِ دلِ مـا مـی کرد یـا نمـی داد بـه تـو ایـن هـمه زیـبـایی یا مرا در غَمِ عشقِ تو شکیبا می کرد