| از مقاومت پیشگیرانه تا مقاومت عملگرایانه 🔸امام موسی صدر از همان نخستین عرصه جهاد خود یعنی جبل عامل در جنوب لبنان، دریافت که مردم جنوب، قربانی هم‌پیمانی شوم میان محرومیت اجتماعی و تجاوزهای پی در پی اسرائیل غاصب، از قبل از شکل‌گیری دولت صهیونیستی در سرزمین فلسطین در سال ۱۹۴۸ هستند. 🔹او دریافت که مردم جنوب لبنان، از کشتارهای اسرائیل در امان نیستند. امام می‌دید که این کشتارها، سرنوشتی مشترک برای مردم جنوب و مردم فلسطین رقم می‌زند. از این رو بود که همبستگی میان محرومان را در سرزمین محرومان و دفاع از آنجا مطرح کرد. 🔸امام موسی صدر در ادبیات جهادی و مقاومتی خود، همه عناوین مربوط به فلسطین را به کار برد؛ عناوینی همچون فقر، آوارگی، بی‌خانمانی، مقاومت، شهادت و جانفشانی در برخورد با خطرناکترین طرحی که جهان اسلام با آن رو به رو بود. 🔹صدر در عرصه عملی نیز با تشکیل دادن گروه‌های مقاومت لبنان (امل) گسترده‌ترین تلاش را برای به خروش درآوردن محافل شیعی لبنان به کار بست و گفت: «نمی‌خواهم منتظر بمانم تا اسرائیل، جنوب را اشغال کند و آن‌گاه مقاومت را پایه‌گذاری کنم». 🔸او مقاومتی پیشگیرانه و پیشی‌جویانه را خارج از چارچوب‌های گروه‌های سازمان آزادی‌بخش فلسطین و ارتش‌های عربی، پایه‌گذاری کرد تا بر بُعد مردمی مقاومت تأکید کند و نشان دهد که هر کشور عربی باید مسئولیت آماده‌سازی کامل و ایجاد سازمان‌های مقاومت در برابر اسرائیل را بر دوش بگیرد تا بار آن، تنها بر دوش فلسطینیان نباشد. 📖 برشی از جزوه اسرائیل باطل مطلق @basij_d_hm