🔵 مقدمه و زمینۀ انتظار فرج ✅ آیت‌الله حاج‌آقا مرتضی تهرانی رحمت‌الله‌علیه: در روایت نبوی داریم: «اَفضَلُ اَعمالِ اُمّتی اِنتظارُ الفَرَج». چرا افضل است؟ انتظار فرج زمینه می‌خواهد؛ یعنی انسان احساس خلأ کند. احساس خلأ وقتی است که طبیعت انسان مسخ نشده باشد. الان بعضی می‌گویند چیزی کم و کسر نداریم؛ الحمدلله ما همه چیز داریم! دیگر بازتر از این نمی‌شود صحبت کرد. پس انتظار فرج یعنی چه؟ این زمینه خراب شده است. ✅ انسان باید در جامعه احساس خلأ و کم‌بود کند. بعد از این احساس، احساس کند که این کم‌بود را هیچ‌کس نمی‌تواند رفع کند مگر یک نفر. مرحله‌ سوم، اشتیاق پیدا ‌کند که آن یک نفر تشریف بیاورند. آن‌وقت این می‌شود: «اَفضَلُ الاَعمال». ✅ کسی وقتی احساس کم‌بود نمی‌کند؛ ضد ارزش در کارهای مردم نمی‌بیند؛ در حرف‌های مردم حرف بی‌ربط نمی‌بیند؛ می‌گوید ما چه چیزی کم داریم که منتظر فرج باشیم؟ ✅ زمینۀ پیدا شدن انتظار در وجود انسانِ مؤمن، از ضروریات است که پیش از این‌که انتظار بیاید باید باشد. تا این زمینه نباشد، انتظار نمی‌آید. ✅ کسی که از دروغ بدش نمی‌آید؛ از تهمت بدش نمی‌آید؛ از ظلم بدش نمی‌آید؛ از دزدی و سرقت بدش نمی‌آید؛ از بی‌ربط گفتن مردم خسته نشده است؛ از بی‌ربط عمل کردن مردم خسته نشده است؛ از این‌که مردم روحیه‌شان مسخ شده، خسته نشده است. (با این وضعیت، چنین شخصی می‌تواند منتظر واقعی باشد؟) ✅ اگر کسی نهی از منکر کند، می‌گویند: آقا چه کارش داری! بگذار راحت باشد. تو راه خودت را برو و این هم راه خودش را. او که به شما چیزی نگفت؛ او که به خانوادۀ شما نگفت چرا چادر سرت است که شما به خانوادۀ او می‌گویی چرا وضعت این‌گونه است؟ این را چطور باید جواب داد؟ ✅ این را در خیابان نمی‌شود جواب داد. برای او باید انسانیت را تعریف کرد؛ صفات انسانی را تعریف کرد؛ برای او باید غیرت و حمیت را تعریف کرد. این‌ها طول می‌کشد. نه دو ساعت و پنج ساعت، که سال‌ها طول می‌کشد تا آن‌چه را که او از دست داده است، حالی‌اش کند که دستش خالی شده است و جای آن چیز دیگری گذاشته‌اند. ✅ در بحث انتظار، باید قبلش این بحث بشود که زمینه از بین نرفته باشد؛ زمینۀ انسانیت؛ زمینۀ کرامت را که خدا در انسان خلق کرده است، این زمینه را از بین نبرده باشیم. اگر از بین برده باشیم، دیگر بحث افضلیتِ انتظار فرج را نمی‌شود کرد./ب @basijnewsir BASIJNEWS.IR