از دور ستاره ی وجودش سوسو که میزد؛ انگار کله قند در دل آدم آب می شد این قدمهایش قدمهایش قدم ها یش همین قدر بگویم آرزو داشتم برگهای بی جان افتاده در مسیرش باشم آنچنان استوار قدم برمیدارد آدم دوست دارد غبارِ راهش شود و بر قدومش بوسه زند @bavareparvanegi