🔶🔷🔶🔷🔶🔷🔶 🔷🔶🔷🔶 🌦 طلوع باران 🌦 🔷 جلسه سیزدهم 🔷 🔶 مستان مدّعی 🔶 معنای دیگر «سکر» بستن راه آب است. خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: "...وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْ‏ءٍ حَيٍّ..." ( سوره‌ی انبیا،آیه ۳۰) ؛ ملائکه و اجنّه هم شیء زنده‌اند، اما از آب آفریده نشده‌اند. پس گویی این آیه نه از خلقت مادی، بلکه از إعطای وجود و روح می‌گوید. وجود و اسماء الهی، آبی است که در تمام هستی جاری شده و جلوات دنیا لازمۀ ظهور این آب‌اند. اما وقتی انسان را در خود اسیر و محدود کنند، همان مستی هستند که راه ظهور وجود را می‌بندند و سد می‌کنند. آن‌وقت است که مال و مقام و قدرت دنیایش را در زاویۀ محدود جزئی و شخصی خود به کار می‌گیرد. به عنوان مثال، کسی که در دنیا زندگی می‌کند، باید خانه داشته باشد. اما قرار نیست همین که خانه‌دار شد، وجود را از یاد ببرد و هرچه زندگی‌اش وسعت گرفت، مستی‌اش شدیدتر گردد. اینجاست که بین او و ولایتِ وجودش سدّی پدید می‌آید و نمی‌گذارد اسماء در زندگی او جریان پیدا کند. همین‌طور است وقتی به قدرت و مقام برسد، یا خشم و شهوتش تحریک شود و وجود را نبیند. حتی اگر مستحبّات را هم بدون خلوص و با خودی انجام دهد، مست غرور و خودبینی می‌شود و به جای اینکه توفیق خدا را ببیند، فکر می‌کند خودش چه آدم خوبی است! حال بیندیشیم که ائمه(علیهم‌السلام) از این‌گونه مستان چه‌ها کشیدند و امروز مقام ولایت فقیه و اولیاء خدا از مدّعیان عشق و ولایت‌مداری چه می‌کشند! چون هر قدمی که برای آن‌ها بردارند، حتی همین که جهلشان را برطرف کنند یا خلأ محبتی‌شان را پر نمایند، آن‌ها مست می‌شوند و داده‌های ولایت را برای خود، مهر و موم می‌کنند؛ لذا همچون آبی که در فضای بسته و راکد بماند، خودشان با کمالاتشان فاسد می‌شوند. ادامه دارد... برگرفته از بیانات استاد عزیز سرکار خانم لطفی آذر @bentolhodahasanabad 🔷🔶🔷🔶 🔶🔷🔶🔷🔶🔷🔶