بینِ اینهمه خستگیِ درسُ فرمولایِ پیچیده‌یِ ریاضی، کلیِ لغاتِ قلمبه‌سلبمه‌یِ کتابِ درسی که باید بچپونیمش تو مغزمون و بعدُ بعد تزریقشون کنیم تو دلِ برگه‌یِ امتحانی تا نمره‌ی خوشگلِ 20رو از دبیر محترم بگیریم؛ دغدغه‌هایِ ذهنی و اوضاعِ آشفته جامعه؛ قهرُ آشتی‌هایِ بین بروبچِ رفقا وَ و و و . . این جمله‌یِ خوشگل که فقطُ فقط آرامش و اطمینان تو قلبِ هر آدمی ایجاد می‌کنه، می‌تونست معجزه‌یِ قلبِ مغشوشِ من باشه. باباعلی، تو این اوضاع تو فقط هوامون‌و داریُ دست‌مون میگیری، همیشه دُعایِ خیر پدراست که بدرقه‌یِ راه بچهاشون میشه وُ خیرُ صلاح رو سَر راهشون قرار می‌ده؛ امیدِ ما فقط به دعایِ شماست آقاجون، دعا کن که عاقبتمون ختم بشه به خیرُ سختی‌ها و چاله‌هایِ مسیر زندگی‌مونم با پشتکار و آمال بگذرونیم . وَ ُ و و آخر همه‌یِ حرفا برسه به - خدایا! اللّهُم‌عجل‌لولیکَ‌الفرج🤍 .