اما آیا ما هم هر لحظه به یادش هستیم؟ همونقدر که حضرت بقیة الله مثل یک پدر برای فرزند، خودش رو مسئول می دونه در قبال ما، ما هم خودمون رو مسئول می دونیم در قبال این آقای مهربان تر از هر پدر؟ تصور کنید به شما بگن همین جمعه ی پیش رو، امام زمان(عج) تشریف میارن. آیا آماده هستیم به یاری حضرت برای شکست جبهه کفر و باطل بشتابیم؟ اونقدر تشنه حضرت شدیم که سر رسیدن به لشکرش با هم رقابت کنیم و دست و پا بزنیم که زودتر برسیم؟