💠 مصباح‌الهدی و سفینةُ‌النّجاة - بخش دوّم ▪️ابراز عاطفه همۀ تشيّع نيست؛ گرچه بسيار زيبا و بسيار گرانبهاست. خدا می‌داند هر قطره اشکی كه از چشم دوست اهل بيت در ماتم اباعبدالله عليه‌السّلام جاری می‌شود، چقدر در ترازو و ميزان الهی گران‌سنگ است؛ اصلاً قابل تصوّر نيست. امّا در عين اين عظمت، همۀ عاشورا اشک ريختن نيست؛ راه سپردن در پیِ امام است. ▪️اباعبدالله الحسين عليه‌السّلام اسوه‌اند. اسوه يعنی كسی كه بايد به او تأسّی كرد. قرآن كريم در مورد پيامبر اكرم صلّی الله عليه و آله وسلّم فرمود: ▫️«لَقَدْ کانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللّهِ اُسْوَهٌ حَسَنَهٌ» ▫️در وجود و شخصيت و زندگی و خُلق و خوی و منش و روش پيامبر اكرم صلّی الله عليه و آله وسلّم برای شما مسلمانان بهترين الگو برای تأسّی است. ▪️اين نقش اسوه بودن را پس از پيامبر صلّی الله عليه و آله وسلّم، ائمّۀ هدی عليهم‌السّلام برعهده دارند. امام حسين عليه‌السّلام اسوه‌اند. خود حضرت در يكی از سخنرانی‌هايشان به اين تصريح كردند؛ فرمودند: «فَلَکُمْ فِیَّ أُسْوَهٌ» پس در وجود من برای شما الگويی برای تأسّی است. ▪️دوست اهل بيت، شيعۀ اباعبدالله عليه‌السّلام، بايد در زندگی به اباعبدالله عليه‌السّلام تأسّی كند؛ از ايشان الگو بگيرد و سعی كند تا جايی كه می‌تواند همۀ ابعاد وجودش شبيه آن حضرت شود؛ شباهتی پيدا شود. ▪️اگر گفته شده است: ▫️«کُلُّ یَومٍ عاشورا و کُلُّ أرضٍ کَربَلا» ▫️همۀ روزها عاشورا و همۀ سرزمين‌ها كربلاست، ▪️بايد علاوه بر ابراز عاطفه و سوگواری و اشک ريختن، از واقعۀ عاشورای سال شصت و يكم هجری درس گرفت تا در عاشورای زمان خويش و كربلای سرزمين خويش، حسينی رفتار كرد. ادامه دارد.... «استاد مهدی طیّب» 🏴@Darmahzareghoran الّلهُـمَّـ؏جـِّل‌لِوَلیِّـڪَ الفــَرَج