چند روز پیش تیم انتحاری مشابه آنچه در شاهچراغ بود در قم قبل از انجام عملیات دستگیر شد. چرا این خبر را می‌گویم؟! برای اینکه بدانیم هر چند به حسب ظاهر شهر آرام است؛ اما در لایه‌های زیرین هنوز کلی داستان نیمه‌کاره داریم. هنوز ناامنی وجود دارد. هنوز نیروهای امنیتی و انتظامی ما مجبورند بین بد و بدتر یکی را انتخاب کنند. مراقبت‌های شبانه‌روزی از امنیت شهر باعث شده تا تمرکز آنها روی مسئله‌ای مثل حجاب کمتر شود. این به معنی بی‌خیالی نیست. هنوز پهنه عملیات دشمن وسیع است. کشور نیازمند بسیج مردم است. مردم باید بیایند کف خیابان. نگذارند آتش به درون خانه‌شان برسد. بروند به استقبال جهاد. همان کاری که جمهوری اسلامی در موضوع محور مقاومت کرد. و همان چیزی که منافقین اصلاحطلب نمی‌خواهند. یعنی مقاومت. یعنی جهاد. یعنی دخالت مردم مؤمن و اصیل ایران در روند فرهنگی و اجتماعی جامعه. جریانی که در شکاف‌ها تکثیر می‌شود و در بحران‌ها قدرت می‌گیرد و در بن‌بست‌ها معنی پیدا می‌کند، نمی‌خواهد مسئله‌ها حل شوند. آنها عاشق نقاط ضعف و دشمن نقاط قوت هستند. در زمان آرامش و امنیت آنها هیچ نیستند. اگر تفرقه باشد، اختلاف و تنش باشد، جنگ و دعوا باشد آنها زنده می‌مانند. لذا از آن پشتیبانی می‌کنند. برای آنها مسئله بودن و نبودن است. اگر جریان انقلابی بلد باشد کار فرهنگی و اجتماعی کند. بلد باشد به سهم خود فساد را از جامعه دور کند و مردم را خوشحال کند، منافقین منجمد و دست‌بسته خواهند شد.