پس وقتی کسی بر مصایب سیدالشهداء علیه السلام اشک ریخت؛ یعنی درونش یه انقلاب درونی رخ داد و بدون این که نسبت به کرده های بد خود اظهار ندامت بکنه، بی تردید خدا اون رو می بخشه و توبه بی کلام اونو قبول میکنه 🙂 نشون به اون نشون که این کسی که از مجلس عزا بیرون میره غیر از اونیه که دقایقی پیش وارد شده و او گنهکاری بوده ! و این انسان پاکی است که توبه اش را خدا پذیرفته است و این سر آرامشی است که در عزاداری و اشک بر سید و سالار شهیدان علیه السلام نصیب عزاداران و گریه کنا میشه وگرنه داغ مصیبت او هیچگاه سرد شدنی نیست....