🔆 *«اللّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِرَحْمَتِک الَّتِی وَسِعَتْ كُلَّ شَیءٍ»* 🔆 *«خدایا از تو درخواست می‌کنم، به رحمتت که همه‌چیز را فراگرفته است.»* ✍🏼 با توجه به اینکه حرف «با» در «بِرَحْمَتِک» برای سببیت است؛ یعنی واسطۀ بهره مندی از فیوضات الهی، حقیقت محمدیه است. مؤید این مطلب درآیه الکرسی هم بیان شده است: 🔆 *«وَسِعَ کُرسِیُّهُ السَّمواتِ وَ الأرْضِ»* 🔷 وسعت کرسی خداوند، یعنی حقیقت محمدیه همۀعالم را فرا گرفته است. 🔷 اسم رحمان و رحیم خداوند از رحمت الهیه حکایت دارد. «رحمان» به‌معنای ایجادکننده و «رحیم» یعنی به کمال‌رسانندۀ وجود. 🔷 *خداوند سبحان با اسم رحمان خود همۀ مخلوقات را ایجاد کرد و با اسم رحیم بندگان خود را به کمال می‌رساند.* ✍🏼 اگر «باء» در «بِرَحْمَتِک» زائده باشد؛ یعنی خداوندا! از تو رحمتی می‌خواهم که فراگیر باشد؛ رحمتی که به واسطۀ آن همۀ عالم تسبیح‌گو شدند. رحمتی که همۀ عالم را ذاکر و حامد تو کرده است. 🔰 در این فراز داعی از خداوند تقاضا دارد که «شیء» باشد؛ یعنی بهره ای از وجود داشته باشد. 🔶 اما علامت وجود چیست؟ 🔸۱. ذاکریّت؛ 🔸۲. مسبح بودن؛ 🔸۳.حرکت به سوی خدا؛ 🔸۴.حامد بودن؛ ❇️ خدایا! تقاضای رحمتت را دارم؛ یعنی از تو وجود می‌خواهم تا از بی‌وجودی رها شوم. 📚 «از بیانات استاد زهره بروجردی» 🌐 موسسه علمیه السلطان علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام در فضای مجازی: سایت | بله | ایتا | تلگرام