🔆 *«عِبَادَ اللَّهِ إِنَّ مِنْ أَحَبِّ عِبَادِ اللَّهِ إِلَيْهِ عَبْداً أَعَانَهُ اللَّهُ عَلَى نَفْسِهِ فَاسْتَشْعَرَ الْحُزْنَ وَ تَجَلْبَبَ الْخَوْفَ فَزَهَرَ مِصْبَاحُ الْهُدَى فِي قَلْبِهِ وَ أَعَدَّ الْقِرَى لِيَوْمِهِ النَّازِلِ بِهِ فَقَرَّبَ عَلَى نَفْسِهِ الْبَعِيدَ وَ هَوَّنَ الشَّدِيدَ نَظَرَ فَأَبْصَرَ...»* 🔆 *«اى بندگان خدا همانا بهترين و محبوب‌ترين بنده نزد خدا، بنده‌اى است كه خدا او را در پيكار با نفس يارى داده است، آن كس كه جامۀ زيرين او اندوه، و لباس رويين او ترس از خداست، چراغ هدايت در قلبش روشن شده و وسائل لازم براى روزى او فراهم آمده و دورى‌ها و دشوارى‌ها را بر خود نزديك و آسان ساخته است.»* ✴️ دلی که نورانی می‌شود همۀ وجود را منور می‌کند. این وجود منور مهیای پذیرایی می‌شود. ✍🏼 «قری» پذیرایی مقدماتی از میهمان است. «اعد» به‌معنای مهیا ساختن است. از سوی دیگر از ماده «عدد» نیز هست و به‌معنای یک به یک اضافه شدن است؛ یعنی دانه‌به‌دانه و اندک‌اندک اندوختن؛ یعنی قطره‌هایی که قرار است دریا شوند. ✅ بایستی برای توشۀ قیامت کوچکترین فرصت‌ها را غنیمت شمرد و از هیچ عملی فروگذار نکرد. این فرد از مرگ پذیرایی می‌کند و در واقع او میزبان مرگ است. او برای چنین روزی تدارک دیده است. ✍🏼 «القری» معرفه است؛ یعنی هرکس خود می‌داند که این پذیرایی باید چگونه باشد و برای کیفیت بهتر چه لازم دارد. ✍🏼 «نازل» اسم فاعل است و در زبان عرب اسم فاعل هم ارادۀ حال دارد و هم آینده. ⬅️ سخن از مرگ در آینده نیست؛ بلکه گویی هم‌اکنون وارد شده است. یعنی *آماده بودن در لحظه.* ✅ وقتی پروردگار به بنده‌ای عنایت دارد، اورا غنی می‌کند و توفیق می‌دهد که منتظر دریافت از دیگران نباشد و خودش تدارکات را به عمل آورد. ⬅️ *ما محتاج خداوند سبحان هستیم و اولیای الهی واسطۀ فیض. و چون فعل ماضی است می‌توان گفت: پس چنین بنده‌ای با یاری خداوند سبحان و به اذن حق، همۀ مقدمات سفر را خود مهیا ساخته و به هنگامه رفتن به سرای دیگر کار باقی‌مانده‌ای ندارد.* 📚 «از بیانات استاد زهره بروجردی» 🌐 موسسه علمیه السلطان علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام در فضای مجازی: سایت | بله | ایتا | تلگرام