. آیت‌الله شهید دستغیب در کتاب «داستان‌های شگفت» نوشته است: تقریباً پانزده [حدو هفتاد] سال قبل، از جمعی از علمای اعلام قم و نجف اشرف شنیدم که پیرمرد هفتاد ساله‌ای به نام «کربلائی محمد کاظم کریمی ساروقی» (اهل ساروق از توابع فراهان اراک) که هیچ سوادی نداشته، در حق او لطف شده و به طرز عجیبی [بصورت ناگهانی] تمام قرآن را حفظ شده. عصر پنجشنبه، «کربلائی محمد کاظم» به زیارت امامزاده‌ای [بقعه‌ی یکی از اولیاء] که در آن روستا مدفون است می‌رود، هنگام ورود، دو نفر سید بزرگوار را می‌بیند و به او می‌فرمایند کتیبه‌ای که در اطراف حرم نوشته شده را بخوان. می‌گوید: من سواد ندارم و نمی‌توانم بخوانم. می‌فرمایند: می‌توانی، بخوان. پس از فرمایش آقایان، حالت بی‌خودی [مدهوش و مبهوت] به او دست می‌دهد و همان‌جا می‌افتد و تا فردا عصر که اهالی روستا برای زیارت امامزاده می‌آیند او را روی زمین افتاده می‌بینند. او را بلند کرده به خود می‌آورند. به کتیبه نگاه می‌کند و می‌بیند سوره جمعه است، تمام آن را می‌خواند و بعد خودش را حافظ تمام قرآن می‌بیند و هر سوره از قرآن مجید را که از او می‌خواستند، از حفظ به طور صحیح می‌خوانده. و از جناب آقای «میرزا حسن» نواده مرحوم «میرزای شیرازی» شنیدم فرمود: مکرر او را امتحان کردم هر آیه‌ای را که از او می‌پرسیدم، فوراً می‌گفت از فلان سوره است و عجیب‌تر آنکه هر سوره‌ای را می‌توانست به قهقرا، [یعنی از آخر سوره به اول آن] بخواند. و نیز فرمود: کتاب تفسیر صافی در دست داشتم برایش باز کرده گفتم: این قرآن است و از روی خط آن بخوان، کتاب را گرفت چون در آن نظر کرد گفت: آقا! تمام این صفحه قرآن نیست و روی آیه شریفه‌ای که در آن صفحه بود، دست گذاشت و گفت: فقط این سطر یا این نیم سطر قرآن است و بقیه قرآن نیست. گفتم: از کجا می‌گویی؟ تو که سواد عربی و فارسی نداری؟ گفت: آقا! کلام خدا نور است، این قسمت نورانی است و قسمت دیگرش (نسبت به نورانیت قرآن) تاریک است. و چند نفر دیگر از علمای اعلام را ملاقات کردم که می‌فرمودند: همه ما او را امتحان کردیم و یقین کردیم امر او خارق عادت [غیر عادی] است و از خداوند فیاض (جل و علیٰ) به او افاضه شده. سالنامه نور دانش نیز در سال ۱۳۳۵ صفحه ۲۲۳، ضمن چاپ عکس کربلائی محمد کاظم، شهادت عده‌ای از بزرگان علما را بر خارق‌العاده [غیر عادی] بودن امر او نقل نموده و افزوده است: موهبتی بودن حفظ قرآن کربلائی ساروقی به دو دلیل ثابت می‌شود. اول: بی سوادی او که عموم اهالی روستای او شهادت می‌دهند و احدی خلاف آن را اظهار ننموده است دوم: بعضی از خصوصیات حفظ قرآن او که از عهده تحصیل و درس خواندن خارج است، به شرح زیر: ۱– هرگاه یک کلمه عربی یا غیر عربی بر او خوانده شود، فوراً می‌گوید که در قرآن هست یا نیست. ۲– اگر یک کلمه قرآنی از او پرسیده شود، فوراً می‌گوید در چه سوره و کدام جزء است. ۳– هرگاه کلمه‌ای در چند جای قرآن مجید آمده باشد، تمام آن موارد را بدون وقفه می‌شمارد و دنباله هرکدام را می‌خواند. ۴– هرگاه در یک آیه یک کلمه یا یک حرکت غلط خوانده شود یا زیاد و کم کنند بدون اندیشه متوجه می‌شود و خبر می‌دهد. ۵– هرگاه چند کلمه از چند سوره به دنبال هم خوانده شود محل هر کلمه را بدون اشتباه بیان می‌کند. ۶– هر آیه یا کلمه قرآنی را از هر قرآنی که به او بدهند، نشان می‌دهد. ۷– هرگاه در یک صفحه عربی یا غیر عربی یک آیه مطابق سایر کلمات نوشته شود، آیه را تشخیص می‌دهد که آن برای اهل علم و فضل نیز دشوار است. این خصوصیات را خوش حافظه‌ترین مردم، نسبت به یک جزوه بیست صفحه‌ای فارسی نمی‌تواند دارا شود تا چه رسد به ۶۶۶۶ آیه قرآنی. 📡ا https://b2n.ir/r79234 از 👇 📚داستان‌های شگفت، شهبد دستغیب داستان سی و یکم 🤲 پروردگارا 🤲 بشریت را در مقابل و شرارت‌های حاکمان محافظت بفرما .