اندر آنجا که قضا حمله کند چاره تسلیم و ادب، تمکین است آنگاه که پرنده روح از قفس تنگ رها می‌شود، چه تماشایی است، پرواز جان از عرصه ناسوت به عالم لاهوت تا شاخسار جنان و آرمیدن در جوار جانان. هرگز نپنداریم که بر کتاب هستیِ آن عزیز، نقطه پایان نهاده‌اند،‌ بلکه مرگ برای آن عزیز تولدی دیگر است