هدف اصلی آموزش این است که آینه‌ها را به پنجره‌ها تبدیل کند آموزش تنها انباشت اطلاعات نیست؛ رسالتی است برای گشودن چشم‌ها و قلب‌ها. ژرف‌ترین وظیفه‌ی معلم، کمک به دانش آموزان است برای عبور از خود و دیدن جهان. آینه، خود را بازتاب می‌دهد اما پنجره، افق را؛ کودکانی که تنها به خود و محدودیت‌هایشان می‌نگرند در تنگنای ترسها و باورهای محدودکننده محبوس می‌شوند اما آموزش واقعی آنها را یاری می‌دهد تا از دریچه‌ای بزرگ‌تر به جهان، به دیگران و به آینده نگاه کنند. وقتی آموزش «من» را به «ما» پیوند می‌دهد، وقتی فهمیدن جای حفظ‌کردن را می‌گیرد و وقتی کنجکاوی جای ترس می‌نشیند، آن‌گاه است که آینه‌ها می‌شکنند و پنجره‌ها گشوده می‌شوند. این وظیفه‌ی ما(معلمان)است که در کلاس‌هایمان، در کتابهایمان و در رفتارهایمان ابزار پنجره‌سازی باشیم نه جلا دهنده آینه ها.