من همیشه تو سخت ترین روزای زندگیم جز خودم هیچکسی رو نداشتم؛ یعنی همیشه خودم کنار خودم موندم.. خودم هوای خودمو داشتم.. خودم به تنهایی تموم زخمامو پانسمان کردم.!شاید خیلی جاها با انتخاب های اشتباهم به خودم آسیب زدم و یا شاید خیلی شبا دلیل حال بدم، خودم بودم، ولی خب همیشه سعی کردم خود واقعیم باشم! تظاهر به چیزی که نیستم نکنم.. همیشه سعی کردم یه جنگجو باشم، تا برای خواسته هام و آرزو هام بجنگم... برای همین همیشه از خودم ممنونم که بِهِم اجازه نمیده یه بازنده ترسو باشم و منو هر روز به آرزو هام نزدیک تر میکنه.. مرسی مَن،مرسی!بابت همه چی! @fatemi24