و نهایتِ دنیا، همان جایی‌ست که امیرِمؤمنین و مولی‌الموحدیـن می‌فرمایـد: ای دنیا! ای دنیا! از من دور شو. آیا برای فریفتن خود را به من مینمایـی؟! یا اینکه به من مشتاق و شیفتـه شده‌ای؟ هرگز محبتِ تو در دلِ من جای نمی‌گیرد. دیگری را بفریب، زیرا مرا به تو نیازی نیست. ای دنیا من تو را سـه طلاقه کرده‌ام و امکان بازگشت به سویِ تو نیست؛ چرا که دوره‌یِ زندگانیِ تو، کوتاه، ارزش و منزلت تو اندک، و آرزویِ بهره‌مندی از تو پست و حقیر است. افسوس از کمیِ زاد و توشه، درازیِ راه، دوریِ سفر و عظمتِ رسـتاخیـز...