۴- مقام امامت گذشته از ارشاد و هدایت ظاهرى، یك نوع هدایت و جذبه معنوى است كه با نورانیت و بصیرتى كه خداوند متعال به او عطا نموده در دلهاى آماده و شایسته تأثیر و تصرّف مى نماید و این صاحبدلان را بهسوى كمال، واصل مى نماید و به اصطلاح، آنها را هدایت به معناى ایصال الى المطلوب مى كند.[۶]