مدح
میلاد_حضرت_زینب
( سلام الله علیها )
استاد_حیدرزاده
او آمده
زمین و زمان را تکان دهد
مثل مسیح
بر تنِ هر مرده جان دهد
او آمده
که با کرمِ کِردگاریش
با نور خویش
بر سرِ ما سایه بان دهد
او آمده
که با نخی از تار چادرش
بر دوستدار فاطمه
برگِ امان دهد
او آمده
که با نفسِ مصطفاییش
قد قامتِ نماز وِلا را
اذان دهد
او آمده
پیمبرِ خورشید طَف شود
در ماجرایِ کرب و بلا
امتحان دهد
او آمده
برای حسین خواهری کند
او آمده
که خواهریش را نشان دهد
خواهر – برادری که
عزیزِ دل هم اند
تنها همین دو عاشق
و معشوق عالم اند
آئینه ی تمام کمالات مادری
یادآورِ جلال و کمالِ پیمبری
مُستجمع
جمیع صفات علی تویی
یعنی تویی علی و علی تو ،
چه باوری ؟
حیدر اگر
به شهر علوم نبی در است
بانو ! تو هم
به شهر وصالِ حسین ، دری
وقتی به رویِ
دست نبی ، گریه می کنی
چشم انتظارِ
دیدنِ رویِ برادری
در پایِ درسِ مادر خود
پا گرفته ای
بی خود نشد که
عالِمه ی آلِ حیدری
عِلم لدنّی تو
گواه کمال توست
الحق که از سلاله ی
زهرای اطهری
با نطق حیدری و
بیانات فاطمی
ویرانگر قبیله ی
شوم و ستمگری
با هر کلام خود
به عدو تیغ می کشی
در رزم خود
شبیه برادر ، دلاوری
شاعر :
محمد_فردوسی✍
به همت جواد افشانی