در طول چند روز گذشته سران اخوانی حاکم بر ترکیه بارها گفتند که ما «دست دوستی به سمت اسد دراز کردیم، اما او آن را پس زد» و هر کسی که نداند و نفهمد، در این زمینه رئیس جمهور سابق سوریه را مقصر می‌داند! اردوغان می‌دانست دارد چه می‌کند و اسد هم می‌دانست که باید چه کاری را انجام ندهد. از دو سال پیش، با وساطت روس‌ها و با هدایت سرویس امنیتی سوریه و وزارت دفاع (در واقع ارتش) این کشور و البته بدون اطلاع ایران، سوری‌ها شروع کردند به برقراری تماس با دولت ترکیه؛ هر یک از طرفین شروطی برای مذاکره داشت و اهداف هر کدام هم متفاوت بود. اسد به دنبال پایان جنگ و درگیری در سوریه و برقراری دوباره امنیت در سوریه بود و اردوغان نیز می‌خواست به هر شکل ممکن از بلایی که درست کرده، نجات پیدا کند. برای اردوغان، تنها راه نجات این بود که با دولت سوریه به توافقی برسد که طی آن یک دولت ترکیبی (متشکل از تروریست‌های که وابسته به ترکیه بودند) تشکیل شود و قانون اساسی هم به نحوی تغییر کند. اردوغان به شدت بر این مساله تاکید می‌کرد، در حالی که در رسانه‌ها همواره داد و بیداد می‌کرد که دنبال بازگرداندن آنچه که او «آواره‌ها» می‌خواند به سوریه است. اما اسد با این خواسته به شدت مخالفت کرد و حتی تا روز آخر هم با این خواسته مخالفت کرد و با این مخالفت خود، عملا اردوغان و سیستم سیاسی و امنیتی او را کیش و مات کرد. در واقع، اردوغان تا آخرین لحظات هم امیدوار بود که با بشار اسد به عنوان رئیس جمهور سوریه در این زمینه به یک توافق برسد. /2 "ایران مقتدر "🇮🇷✌🏻 https://eitaa.com/hAIRAN. ایتا https://t.me/+bI0ianlAU1xjNjE0. تلگرام