🔰بخشی‌هایی از متنِ «انتخابات پیش رو و خیزش مردمی بر ضد نخبگان ناکارآمد» (۲) 🔹مأموریت حضرت ولیعصر (عج) برای از بین بردن گسست بین «صلاح الهی» و «رضایت عمومی»، یک‌شبه انجام نخواهد شد؛ بلکه قبل از ظهور باید آمادگی نسبت به این مساله ایجاد شود و صرف ابراز محبت قلبی، مظهر ترکیب «رضا و صلاح» نیست بلکه «رضا و صلاحِ» عملی باید خود را در جامعه نشان دهد تا حضرت(عج) هم با تکیه به چنین جامعه‌ای، در سطح حاکمیت جهانی «صلاح و رضا» را ترکیب کنند. 🔸 انتخابات در جمهوری اسلامی، مظهر پیوند گسستگی بین «صلاح الهی» و «رضایت عمومی» است و اراده الهی و اراده مردمی در آن پیوند می‌خورد. به نظر می‌رسد بر اساس همین تحلیل است که هم در سال ۱۳۷۶ که بعضی عناصر موسوم به جناح راست می‌خواستند انتخابات را ابطال کنند و هم در سال ۱۳۸۸ که بعضی موسوم به جناح چپ می‌خواستند انتخابات را ابطال کنند و آن فتنه بزرگ و خطرناک را رقم بزنند، مقام معظم رهبری در مقابل هر دو جریان ایستادند و انتخابات و رأی مردم را به عنوان مظهر ترکیب اراده الهی و مردم حفظ کردند. 🔹ممکن است کسانی بگویند: «ما قبول داریم با تشکیل جمهوری اسلامی، تا حدودی بین صلاح الهی و رضای مردم ترکیب شده است اما در سال‌های اخیر با عملکردی که در عرصه اداره کشور و خصوصاً موضوعات معیشتی و اقتصادی و تحقق عدالت داشته، به رضایت مردمی ضربه زده و نتوانسته است رضایت مردمی را با صلاح عمومی ترکیب کند، لذا حضور در انتخابات فایده‌ای برای رفع این گسستگی ندارد.» 🔸یا ممکن است گفته شود: «همه انواع و اقسام جناح‌ها در دولت‌ها و مجلس‌های مختلف آمدند و در رفع مشکلات اقتصادی معیشتی شکست خوردند. در بین کاندیداهای «مطرح و معروف» کسی وجود ندارد که ما بتوانیم او را مظهرِ رضایت خود دانسته و اعتراض‌مان را هم نشان دهیم. لذا ما می‌خواهیم با «رأی ندادن» اعتراض خود را نشان دهیم و بگوییم رضایت ما به چیز دیگری غیر از این مسئولین، خواص و طبقه‌ای است که امور را مدیریت می‌کنند.» 🔹در پاسخ باید گفت: تاثر اعتراض سلبی، اگر خطرناک نباشد، بسیار محدود است، چرا که اولا سلب، بیانگر طرح جایگزین نیست و بدون طرح جایگزین، ناکارآمدی موجود ادامه پیدا می‌کند. در ثانی، دشمن از فقدان طرح جایگزین ما، به نفع خود و طرح جایگزینی که دارد، نهایت بهره‌برداری را می‌کند، لذا اعتراض ایجابی، اثر بسیار بیشتری دارد. 🔶 پیشنهاد ما برای اعتراض ایجابی و موثر این است: «می‌توان انتخابات را مظهر اعتراض قرار داد اما نه با رأی ندادن؛ بلکه به کسانی رای بدهیم که بیشترین فاصله را از لیست‌ها، جناح‌ها، رسانه‌های معروف و تبلیغات پرتکرار و پر قیمت و پر زرق و برق دارند. عناصری را انتخاب کنیم که بیشترین فاصله را از تحلیل‌ها و راهکارهای متداول برای حل مشکلات دارند. چون این تحلیل‌ها و راه‌حل‌های متداول، مشکلات مردم را حل نکرده‌ است.» 🔹ممکن است بگویید: «این نوع رأی چه فایده‌ای دارد؟». فایده این کار: در انتخابات، هر نماینده باید حداقل ۲۰ درصد آراء صحیح را کسب کند و اگر با این پیشنهاد، آراء مردم بین افراد «اصلح اما ناشناسی» پخش شود که فاصله زیادی با مسئولین، جناح‌ها، رسانه‌ها و تحلیل‌های متداول دارند، لیست‌های معروف و نخبگان مشهور فعلی، کمتر از بیست درصد رأی می‌آورند و تعداد زیادی از حوزه‌های انتخابیه به دلیل عدم کسب بیست درصد آراء توسط نفر اولی که معروف است، به «مرحله دوم» کشیده می‌شود. 🔸در این صورت، هم عملاً نهضتی عمومی در انتخابات به راه می‌افتد که اعتراض مردم به خواص و نخبگان ناکارآمد را نشان می‌دهد و هم احتمال بُرد غیرمعروفینی که با معروفین به مرحله دوم می‌روند، بسیار بیشتر می‌شود و اثر تنبیهی و اعتراضی بیشتری در مقابل این مسئولین ایجاد می‌کند. 🔹در این صورت یک «اعتراض منظم و خیزش بدون هرج و مرج» ولی در ساختار و قالب انتخابات، توسط مردم بر علیه نخبگان و خواصی که از آن‌ها ناکارآمدی دیده‌اند، شکل می‌گیرد. 🔸با این کار مهم، هم می‌توان «انتخاباتِ جمهوری اسلامی و مشارکت در آن» را (که تنها نمونه تلاش غیرمعصوم برای آمادگی نسبت به مأموریت حضرت ولی‌عصر(عج) در رفع گسستگی بین صلاح و رضا است) حفظ کرد و هم می‌توان اعتراض خود را نشان داد. ✔️دریافت فایل کامل این محتوای پیشنهادی در موضوع انتخابات 🔽 https://eitaa.com/HossiniehAndisheh/953https://eitaa.com/HossiniehAndisheh