از خیابان تا میدان؛
حزبالله مشروعیت دولت لبنان را به چالش کشید
🔹 سرانجام دولت لبنان و حزبالله رو در روی یکدیگر ایستادند.
جرقه از خیابانهای لبنان خورد؛ از همانجا که نیروهای دولت به معترضان توافق با اسرائیل حمله کردند. اما ماجرا فقط یک درگیری خیابانی نبود. ساعتی بعد، حزبالله با صریحترین ادبیات سالهای اخیر، دولت را فاقد مشروعیت خواند و اعلام کرد هیچ تعهدی که این دولت با تلآویو امضا کرده باشد، برای مقاومت اعتباری ندارد.
این دیگر اختلاف بر سر یک توافق نیست؛ آغاز صفبندی تازهای در لبنان است.
🔹 حسن فضلالله گفت دولت نه مشروعیت قانونی دارد و نه ابزار اجرای تصمیماتش را. شیخ نعیم قاسم هم هشدار داد دولتی که در برابر نیمی از ملت لبنان بایستد، دیگر دولت همه لبنان نیست.
پیام روشن است؛ اگر دولت بخواهد توافق واشنگتن را بر زمین اجرا کند، مقاومت آن را بر زمین متوقف خواهد کرد.
🔹 این همان نقطهای است که مدتها پیش قابل پیشبینی بود. از روزی که رژیم صهیونیستی آتشبس را بارها در جنوب لبنان نقض کرد، هدف فقط چند حمله نظامی نبود؛ میخواست «وحدت ساحات» را بشکند. همان معادلهای که در جنگ اخیر برای نخستین بار علنی شد؛ ایران و جبهه مقاومت اعلام کردند با هم میجنگند و با هم صلح میکنند.
🔹 حزبالله اما بازی را طور دیگری خواند. عقبنشینی تاکتیکی از برخی مناطق جنوب، نه عقبنشینی از مقاومت، بلکه کشیدن پای دولت لبنان به وسط میدان افکار عمومی بود. در تمام بیانیههای حزبالله، انگشت اتهام به سمت دولت رفت؛ اینکه اگر جنوب بیدفاع مانده، مسئولش دولت است، نه مقاومت. حزبالله میخواست هزینه هر توافقی مستقیماً بر دوش دولت بیکفایت نوشته شود.
🔹 همزمان، آمریکا مسیر دیگری را پیش برد. از یک سو با ایران بر سر پرونده لبنان تفاهم کرد و از سوی دیگر، مذاکرات مستقیم میان دولت لبنان و اسرائیل را جلو برد.
هدف روشن بود؛ اگر اسرائیل ناچار به کاهش حضور یا عقبنشینی از جنوب شود، این عقبنشینی به نام مقاومت و ایران ثبت نشود، بلکه محصول توافق دولت لبنان معرفی گردد؛ توافقی که در ادامه بتواند پروژه خلع سلاح حزبالله را دنبال کند.
🔹 به همین دلیل هم نتانیاهو با وجود اعلام کاهش نیروها، از باقی ماندن در کمربند امنیتی و خلع سلاح حزبالله سخن گفت و توافق با دولت لبنان را ضربهای به ایران نامید.
در مقابل، حزبالله اعلام کرد مذاکره مستقیم با اسرائیل برخلاف قانون اساسی لبنان است و هیچکس حق ندارد وضعیت دشمنی با رژیم صهیونیستی را لغو کند. یعنی مقاومت نه فقط توافق را رد کرد، بلکه اساس مشروعیت امضاکنندگان آن را هم زیر سؤال برد.
🔹 امروز تصویر کاملتر شده است. از یک سو دولتی که توافق را راه نجات معرفی میکند و از آمریکا بابت آن تشکر میکند؛ از سوی دیگر مقاومتی که میگوید «میدان در اختیار ماست» و هرکس با دشمن دست بدهد، شریک جنایت اوست. این دیگر صرفاً نزاع بر سر جنوب لبنان نیست؛ نزاع بر سر اینکه نماینده واقعی لبنان چه کسی است.
🔹حالا حزبالله و شیخ نعیم قاسم در مقام دولت ملی ظاهر شدهاند.