🇮🇷رزمندگان گمنام دیروز. بازنشستگان فراموش‌شده امروز!🇮🇷 🔰ما رزمندگان گمنام دیروز وبازنشستگان امروز ارتش جمهوری اسلامی ایران،همان مردانی هستیم که سال‌های جوانی،سلامتی،آسایش و  قشنگرین آرزوهای جوانی‌مان و شیرین‌ترین روزهای عمرمان را در راه دفاع از این سرزمین فدا کردیم. ما روزهایی را پشت سرگذاشتیم که مرگ،هم‌سنگرمان بود! شب‌هایی رابه صبح رساندیم که در تاریکی عملیات،میان میدان‌های مین، پشت خاکریزهای مثلثی و زیر آتش دشمن،تنها امیدمان سربلندی ایران و آرامش مردمان این سرزمین بود. ما در آن روزها نه به فکر حقوق و مزایا بودیم،نه به دنبال مقام و منصب. و نه چشم‌انتظار پاداشی برای ایثارمان. باور داشتیم که روزی،پس از پایان سال‌های خدمت،دست‌کم می‌توانیم با عزت و آرامش،باقی‌مانده عمرمان را در کنار خانواده سپری کنیم. بی‌آنکه نگران نان شب،هزینه درمان و تهیه داروهای ضروری باشیم. 😞اما افسوس...! امروز همان رزمندگان دیروز،برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی،باید دخل‌وخرج خود را با ماشین‌حساب غصه،شرمندگی و نگرانی محاسبه کنند! امروز،سفره‌هایمان آن‌قدر کوچک شده‌اند که گاهی دیگر چیزی برای کوچک‌تر شدن باقی نمانده است. جز سرمندگی در مقابل همسر و فرزندان و نوه‌ها😔 هزینه‌ها هر روز بالاتر می‌روند،قیمت دارو و درمان از توانمان فراتر می‌رود و در مقابل،وعده‌ها همچنان بزرگ‌تر می‌شوند وعده‌هایی که سال‌هاست شنیده‌ایم،اما اثر واقعی آن‌ها را در زندگی خود لمس نکرده‌ایم. درد ما فقط کمبود پول نیست... درد بزرگ‌تر،شرمندگی در برابر همسر و فرزند،نگرانی از بیماری،اضطراب فردا و احساس نادیده گرفته شدن پس از سال‌ها خدمت و فداکاری است. چه تلخ است برای مردی که روزگاری در خط مقدم،پناه و تکیه‌گاه همرزمانش بود امروز برای خرید داروی خود نگران جیب خویش باشد! چه سنگین است برای کسی که در سخت‌ترین روزهای کشور،از جان خود گذشت تا مردمش آسوده باشند،امروز نتواند آسایش حداقلی را برای خانواده‌اش فراهم کند! آقای دولت، آقای وزیر، گویا تاریخ مصرف ماها فقط برای جنگ بود، چون بعد از پذیرس قطعنامه ۵۹۸ فراموش شدیم! چگونه ثابت کنیم،ما صدقه نمی‌خواهیم ترحم نمی‌خواهیم امتیاز خارج از قانون نمی‌خواهیم. ما حق قانونی،معیشت شرافتمندانه،درمان قابل‌دسترس وزندگی در شأن سال‌های خدمت وایثارمان را مطالبه می‌کنیم. اگرروزی ازما خواسته شددر برابر گلوله وآتش بایستیم،ایستادیم. اگر فرمان دفاع از میهن رسید،جانمان را کف دست گرفتیم. اگر شب‌های عملیات خواب را از چشمانمان ربود،شکایتی نکردیم. اما امروز،در برابر کدام دشمن باید سنگر بگیریم؟ در برابر گرانی؟ در برابر هزینه‌های سرسام‌آور درمان؟ در برابر سفره‌های خالی؟ یادر برابر وعده‌هایی که سال به سال تکرار می‌شوندو و پایانی ندارندو زندگی ما همچنان در انتظار تحقق آن‌هاست؟ ظاهراًتنها چیزی که در این مملکت نیازی به افزایش بودجه ندارد،صبر و تحمل بازنشستگان ما بازنشستگان نیروهای مسلح است! گویی تصورکرده‌اند این سرمایه بی‌پایان است.گویی فراموش کرده‌اند که پشت این سکوت،دل‌هایی خسته،جسم‌هایی فرسوده وخانواده‌هایی ایستاده‌اند که سال‌ها بار سنگین فداکاری را به دوش کشیده‌اند. اما مسئولان محترم بدانند. سکوت ما نشانه رضایت نیست نجابت مابه معنای بی‌نیازی نیست. صبر مامجوز نادیده گرفتن حقوقمان نیست. ماهمان سربازان دیروزیم که هنوز هم عزت،قانون وسربلندی کشورمان را می‌خواهیم اماانتظارداریم این عزت واحترام،در زندگی امروزمان نیزمعنا داشته باشد. آقای دولت و مسئولین کشور ما برای این سرزمین جوانی دادیم امروزنباید برای تأمین دارو ونان،باقی‌مانده عمرمان را بااضطراب بگذرانیم. ما در روزهای سخت،پشت کشورمان را خالی نکردیم امروز نیزانتظار داریم مسئولان، پشت بازنشستگان وخانواده‌هایسان راخالی نکنند. ماخواهان اجرای قوانین،جبران فاصله میان حقوق و هزینه‌های واقعی زندگی،تأمین عادلانه درمان ورسیدگی عملی به مطالبات بازنشستگان ارتش هستیم. نه وعده‌های تکراری،نه پاسخ‌های کلیشه‌ای ونه حواله دادن مشکلات از مسئولی به مسئول دیگر. رزمنده‌ای که دیروز درمیدان مین،جان خود را سپر امنیت کشور کرد،امروز نباید در میدان گرانی ودرمان،بی‌پناه بماند! این سخن،گلایه‌ای ساده نیست. فریاد نجیبانه نسلی است که سال‌ها برای سربلندی ایران ایستادو اکنون انتظار دارد،در سال‌های پیری،کرامت انسانی‌اش حفظ شود. هنوزدیر نشده است پیش ازآنکه خستگی برامیدغلبه کند،به داداین پیشکسوتان برسید. صدای ما رابشنوید نه ازسر ترحم،بلکه از سرمسئولیت،عدالتو وفاداری به حقوق کسانی که بهترین سال‌های زندگی و عمر خود را وقف دفاع از میهن کردند. مارزمندگان گمنام دیروزیم اما نباید بازنشستگان فراموش‌شده امروز باشیم! ✍️ از زبان جمعی از رزمندگان وبازنشستگان ارتش جمهوری اسلامی ایران 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷 فرج الله شاهی از حزب سبز و خادم ابر کانال کشور @httpshah