🔴 *درصندوق ذخیره فرهنگیان؛ چگونه مالک، محروم می‌ماند؟* ✍ *مجتبی صدیق* مدرس دانشگاه و بازنشسته وزارت آموزش و پرورش *بخش دوم* *« سرگردانی فرهنگیان عضو» صندوق ذخیره در برزخ حقوقی دولتی یا خصوصی؟!* 🔺مسئله صندوق ذخیره فرهنگیان، *حکایت سرگردانی در برزخی حقوقی است*. این صندوق در موقعیتی میان تهی گرفتار شده است؛ *جایی که نه ماهیت کاملاً دولتی دارد که مشمول نظارت‌های دقیق و شفاف حاکمیتی باشد و نه هویت خصوصیِ مستقلی دارد که پاسخگوی سهامداران خود باشد.* 🔺آنچه محل تعارض و آسیب است، همین دوگانگیِ ساختاری است. *این صندوق از یک سو خود را بخش خصوصیِ تجاری می‌نامد تا از نظارت‌های سخت‌گیرانه دیوان محاسبات و بازرسی‌های متمرکز دولتی بگریزد* و دست مدیران برای تصمیم‌گیری‌های کلان و سرمایه‌گذاری‌های اغلب مبهم باز بماند. *از سوی دیگر، با اتکا به بخشنامه‌های وزارت آموزش‌وپرورش و کسر اجباری سهم از حقوق فرهنگیان، ماهیت حاکمیتی و عمومی خود را حفظ کرده* و از امتیازات دولتی بهره می‌برد. *این وضعیتِ تعلیق، دو پیامد ویرانگر دارد:* 🔺 *نخست، فرار از پاسخگویی؛* مدیران این مجموعه هرگاه زیر تیغ نظارت قرار می‌گیرند، بر خصوصی بودن شرکت‌های زیرمجموعه تأکید می‌کنند و هرگاه فرهنگیان خواستار شفافیت می‌شوند، به ساختار کلان و دولتیِ تصمیم‌گیری پناه می‌برند. این بازیِ *«کی بود، کی بود»* در لایه‌های مدیریتی، عملاً نظارت بر عملکرد صندوق را به بن‌بست می‌کشاند. 🔺*دوم* بی‌پناهی ذی‌نفعان؛ فرهنگیان در این میانه، *نه به عنوان سهامدار واقعی با حقِ رأیِ نافذ در مجمع شناخته می‌شوند* که بتوانند بر سرنوشت سرمایه خود مسلط باشند و *نه به عنوان کارمندان یک دستگاه دولتی،* از حمایت‌های اداری و استخدامی برخوردارند. آورده‌های خرد فرهنگیان، در پیچیدگی‌های هلدینگ‌های بزرگ تجاریِ صندوق گم شده و قدرت چانه‌زنی صاحبان اصلی صندوق، یعنی معلمان، به صفر رسیده است. 🔺*این «تعلق دوگانه»* در واقع پوششی برای مدیریتِ غیرشفاف است که در نهایت، فرهنگیان را به تماشاگرانی منفعل در قبال سرمایه‌های خود تبدیل کرده است. در این ساختار، نهاد عمومی غیردولتی تنها عنوانی است که مسئولیت‌پذیری را از مدیران سلب و ذی‌نفعان را از حقِ اعمالِ نظر محروم کرده است. 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷 شاهی از حزب سبز -  خادم ابرکانال کمیته پیگیری‌حقوق‌ بازنشستگان‌کشور @httpshah