موج دریا زده را تنگه ساحل قفس است ماهی تنگ نباشد دل طوفانی ما عاقلان پا مگذارید به میخانه ی عشق داغ صد مهر جنون خورده به پیشانی ما خرقه و اطلس و دیبا همگی مال شما خرقه ای نیست برازنده ی عریانی ما زلف ما چون خم زنجیر گره در گره است شانه رَم میکند از فرط پریشانی ما @ir_tavabin