نورزاده زارمی : اشعار عجیب و پر رمز و راز علامه حسن زاده آملی که اواخر ماه مبارك رمضان 1388 ه ق سروده شده است. این اشعار به گوشه ای از مقامات عرفانی ایشان اشاره دارد.‏  من نه مرد اين ورو نه مرد اونور هسّمه‏   من گرفتار دل و شه جانه دلبر هسّمه‏   من بيمه اتّا كلو او دكته پيته زغال‏   شكر كمّه كه اسا خورشيد خاور هسّمه‏   تا شه خودّه بر كنارها كردمه از گيرودار   پادشاه اقتدار هفت كشور هسّمه‏   تو شه خودّه اشنى نونى كى هسّى اى برار   من شه خودّه اشمه و يمّه كه محشر هسّمه‏      لطف اون جانه خدا هسّه كه در درياى علم‏   هم كه كشتى هم كه لنگر هم كه بندر هسّمه‏   دين پاك مصطفى ره به علىّ مرتضى‏   هم سپاه و هم سلاح و هم كه سنگر هسّمه‏   نصف شو كه پرسمه گيرمه وضو خومّه نماز   كمّه چى پروازها با اين كه بى‏پر هسّمه‏   شو كه بيّه شوپر هرور خوانه شونه پرزنون‏   جانه آمي من مگر كمتر ز شوپر هسّمه‏   خوانى از سرّ حسن سر در بيارى دون كه من‏   بنده فرمونبر آل پيمبر هسّمه