بسمه تعالی 💢دیشب و امروز در دولت مغلطه شد و میشود، به‌طوریکه برخی کاستی‌ها و نقصان در ارایه برنامه و مدیریت کلان کشور با ارجاع به ارزشمندترین، علمی ترین و منطقی­ ترین اصطلاح­‌های حوزه‌ی سیاست‌گذاری توجیه می­‌گردد. 💢چهار واژه‌ی کلیدی و رکنی در سیاست‌گذاری کلان وجود دارد که دارای ادبیات و مفاهیم اختصاصی هستند و بکارگیری هر کدام در جای دیگر نشان از عدم شناخت و بی اطلاعی است. 🔻هدف: ناظر به نقطه­‌ای است که می­‌خواهیم به آن برسیم. 🔻سیاست: ناظر به جهت، اولویت­‌ها و چارچوب­‌هایی است که در حرکت به سمت هدف باید رعایت شود. 🔻راهبرد: محورها و اقدامات کلانی است که با ملاحظه سیاست­‌ها برای تحقق اهداف باید پیگیری شود. 🔻برنامه: طرحی است که با تزریق زمان، حجم و منابع اجرای طرح، تبدیل به برنامه می­‌شود. برنامه­‌ها در ذیل راهبردها تعریف می‌شوند به این معنا که تحقق هر راهبرد منوط به اجرای یک یا چند برنامه است. ⭕بنابراین اسناد بالادستی بیانگر جهت و مسیر حرکت، اولویت­‌ها ، باید و نبایدها و ملاحظات اساسی است، به تعبیری چرایی را بیان می­‌کنند و برنامه چگونگی را توصیف می­‌نماید. 🔹️چگونگی یعنی: چه زمانی(کی)، با چه ابزاری و روشی(چطور) و به چه میزان (چقدر). 🔹️بر این اساس اگر چشم­ انداز بیست ساله و سیاست­‌های کلان و احکام برنامه در حکم اسناد بالادستی باشد آنگاه برنامه‌ی هفتم توسعه‌ی کشور در حکم راهبردهای کلان باشد، به‌طور قطع نیازمند برنامه­‌های عملیاتی و برنامه‌ی اقدام دولت خواهیم بود که امروزه خلط موضوع شده و ارایه‌ی سیاست‌ها و برنامه‌‌های دولت مغفول واقع گردیده است. 🔹️مثلا دولت باید بگوید با چالش و معضلات و مشکلات داخلی و خارجی چه می‌خواهد بکند، بندهای برنامه‌‌‌ی هفتم را چگونه می‌خواهد اجرایی نماید. 🖊ارادتمند رضا عبد فروتن @رصد_وتبیین_امور_مطالبه_گری_جبهه_انقلاب_کمیته_فجازی عبدالله نوری پور کانال شماره ۱ رزما در ایتا🔻 https://eitaa.com/jrazmaa 🔻کانال شماره ۳ رزما در روبیکا https://rubika.ir/jrazmaa