بسمه تعالی
💢دیشب و امروز در دولت مغلطه شد و میشود،
بهطوریکه برخی کاستیها و نقصان در ارایه برنامه و مدیریت کلان کشور با ارجاع به ارزشمندترین، علمی ترین و منطقی ترین اصطلاحهای حوزهی سیاستگذاری توجیه میگردد.
💢چهار واژهی کلیدی و رکنی در سیاستگذاری کلان وجود دارد که دارای ادبیات و مفاهیم اختصاصی هستند و بکارگیری هر کدام در جای دیگر نشان از عدم شناخت و بی اطلاعی است.
🔻هدف: ناظر به نقطهای است که میخواهیم به آن برسیم.
🔻سیاست: ناظر به جهت، اولویتها و چارچوبهایی است که در حرکت به سمت هدف باید رعایت شود.
🔻راهبرد: محورها و اقدامات کلانی است که با ملاحظه سیاستها برای تحقق اهداف باید پیگیری شود.
🔻برنامه: طرحی است که با تزریق زمان، حجم و منابع اجرای طرح، تبدیل به برنامه میشود.
برنامهها در ذیل راهبردها تعریف میشوند به این معنا که تحقق هر راهبرد منوط به اجرای یک یا چند برنامه است.
⭕بنابراین اسناد بالادستی بیانگر جهت و مسیر حرکت، اولویتها ، باید و نبایدها و ملاحظات اساسی است، به تعبیری چرایی را بیان میکنند و برنامه چگونگی را توصیف مینماید.
🔹️چگونگی یعنی: چه زمانی(کی)، با چه ابزاری و روشی(چطور) و به چه میزان (چقدر).
🔹️بر این اساس اگر چشم انداز بیست ساله و سیاستهای کلان و احکام برنامه در حکم اسناد بالادستی باشد آنگاه برنامهی هفتم توسعهی کشور در حکم راهبردهای کلان باشد، بهطور قطع نیازمند برنامههای عملیاتی و برنامهی اقدام دولت خواهیم بود که امروزه خلط موضوع شده و ارایهی سیاستها و برنامههای دولت مغفول واقع گردیده است.
🔹️مثلا دولت باید بگوید با چالش و معضلات و مشکلات داخلی و خارجی چه میخواهد بکند، بندهای برنامهی هفتم را چگونه میخواهد اجرایی نماید.
🖊ارادتمند رضا عبد فروتن
@رصد_وتبیین_امور_مطالبه_گری_جبهه_انقلاب_کمیته_فجازی
#ج_رزما
عبدالله نوری پور
کانال شماره ۱ رزما در ایتا🔻
https://eitaa.com/jrazmaa
🔻کانال شماره ۳ رزما در روبیکا
https://rubika.ir/jrazmaa