‌ چه‌قدر این‌ آسمان‌‌ نیلگون‌ و زمین‌ تیره در نظر‌ من‌ زشت‌ شده‌است. غم‌ و اندوه من ابدی و ماندگار شده‌است و شب من با بی‌خوابی می‌گذرد. این غم از قلب من خارج نمی‌شود تا زمانی ڪه خداوند مرا در آن خانه‌ای ڪه تو در آن هستی، وارد نماید. در دلم دردی است ڪه گویی زخمی چرکین دارد و اندوهی دارم ڪه مانند آتش برافروخته است. چه زود بود ڪه بین ما جدایی افتد! از این فراق تنهایی به خدا شڪایت می‌برم... زبان حال مولاناعلی؛علیه‌‌السلام💔') -