سلام پشتِ سرِ معلمان، سال‌های سال حرف زدیم،کتک زدند حقوق مفت خوردند و تعطیل و... تا این‌که: در غیابِ کلاس‌های حضوری؛ ناخنِ دخترانمان سه سانتی شد برای موهای پسرانمان کِش خریدیم آسیب های اجتماعی یکی پس ازدیگری ... نظم و انضباطِ فردی در فرزندانمان مُرد کودکانمان خواندن و نوشتن را فراموش کردند مهارت‌های ارتباطی فرزندانِ‌مان، تحلیل رفت با کاهشِ تاب‌آوری،حرمت‌های خانواده فروریخت شوق و شورِنوجوانان جایش را به افسردگی داد پدران و مادرانِ دکتر، مهندس و تحصیل‌کرده که با معلمان همانندِ نوکرانِ ضعیفِ فرزندانشان رفتار می‌کردند، در آموزشِ تنها فرزندشان درمانده و ناتوان شدند همه‌ی خانه به مدرسه و همه‌ی افرادِ خانه به معلمانِ خصوصی و تمام‌وقتِ فرزندانشان تبدیل شدند اما موفق به آموزشِ صحیح و همه جانبه‌ی فرزندانِ خود نشدند • کنترل، آموزش و تربیتِ ۴۰ دانش آموز با ویژگی‌های فردیِ متفاوت در تمامِ روزهای یک سالِ تحصیلی با کم‌ترین امکانات توسطِ یک معلم، برای خانواده‌ها به معمای تحسین برانگیزی تبدیل شد *برای درکِ پایگاهِ اجتماعیِ برخی مشاغل* *مثل: معلمی،* *ملّت‌ها گاه،* *هزینه‌های بسیار سنگینی باید بپردازند...* *تقدیم به معلمان سرزمینم* *🌹🌺🌺🌺🌹*