🔰 حرف‌درمانی یا قانونمداری؟! 👤 🔸در یکی از روزهای اول هفته گذشته وزیر ورزش در جلسه‌ای با حضور معاونان ادارات کل استان‌ها- که در محل وزارتخانه ورزش تشکیل شد – در سخنانی مفصل‌، تذکر گونه‌ای را مطرح کرد و روی موضوعاتی نظیر «انضباط»‌، «قانونمداری» و «نظارت» تکیه و تاکید بیشتری داشت. این صحبت‌ها را می‌توان به نوعی اتمام حجت و نقشه راه مدیریت جدید ورزش تلقی کرد و البته امیدوار بود که بیش از هر کسی در میان افراد حاضر در آن جلسه‌، شخص وزیر محترم به این حرف‌ها معتقد و در عمل پایبند باشد. 🔸این در حالی است که ورزش مستعد و آماده جهش و ارتقای جایگاه ایران بیش از صحبت و «حرف درمانی» به کار و ابتکار و برنامه‌ای نیاز دارد که آمیخته به عشق و تدبیر باشد و این نیز تحقق نمی‌یابد‌، مگر در سایه و تلاش مدیریتی که خود اولا عاشق و با انگیزه باشد و ثانیا مدبر و شجاع بوده و عزم جزم داشته باشد. تنها در این صورت است که می‌توان به روزهای بهتر و درخشان‌تری در ورزش امیدوار بود. 🔸از سخن و منظور اصلی دور نشویم. آقای وزیر ورزش در جلسه مزبور حرف‌های خوبی را مطرح کرده که بیش از هر چیز باید روی موضوع«انضباط» و«قانونمداری»- که به گمان ما محور و لب کلام ایشان است- تمرکز کرد. آقای وزیر در بخشی از صحبت‌های خود می‌گوید: «اگر می‌خواهیم ورزش درست شود‌، باید قانون را رعایت کنیم.» وی قبل از این درباره لزوم«سم‌زدایی» در ورزش تذکر می‌دهد و... در واقع صحبت‌های ایشان مطابقت دارد با دیدگاه و نظراتی که معتقدند ورزش ما از نوعی «شلختگی» و بی‌انضباطی و همچنین نفوذ و اخلال جریانات و عناصر فرصت‌طلب و منفعت‌جو و به تعبیر ایشان«مسموم» رنج می‌برد و چون چنین است‌، بیش از این معطلی و اتلاف وقت و مماشات و کوتاه آمدن و... جایز نیست و باید برای ساختن و تقویت و اصلاح ورزش آستین‌ها را به معنای واقعی بالا زد و جهادی و مدبرانه وارد میدان عمل شد. 🔸وضعیت موجود به این دلیل است که اصل«نظارت» در رفتار مدیریت کلان ورزش بی‌معنا شده و رنگ باخته است. وقتی نظارت نباشد، لاجرم بی‌قانونی و هرج و مرج و شلختگی بر کار و بار مجموعه حاکم می‌شود و... نتیجه نهائی اینکه درچنین وضعیتی توقع اصلاح و پیشرفت و قوی شدن‌، کاملا بیجا و غیرمنطقی است. 🔸سخنان آقای وزیر بهانه‌ای شد تا بار دیگر به طور اجمال و کلی یادآور شویم ورزش ایران برای موفقیت و جلو رفتن و رسیدن به جایگاه‌های فراتر‌، بیش از هر چیز به مدیریت و تدبیری احتیاج دارد که دردها و کمبودهای اصلی و نیازهای اساسی ورزش را بشناسد و فکر نکند همه چیز با «پول» و بودجه (که در جای خود مهم هم هست) حل می‌شود بلکه این ورزش فراتر از پول و امکانات مادی به رعایت اصول کارساز و تجربه شده و گره‌گشا مانند اصل نظارت و انضباط و... نیاز دارد که آن هم در گروی احترام به «قانون» و «مقررات» ممکن است و اجرای قانون و دادن حق به حقدار و حمایت از عناصر و جریانات خدمتگزار و لایق و کنار زدن عناصر فرصت‌طلب و منفعت‌جو و بعضا مفسد، فقط و فقط به لطف و در سایه یک مدیریت صادق و کاربلد و شجاع امکان‌پذیر است... https://kayhan.ir/001GS1 @Kayhan_online