🔺دعای هفتم صحیفۀ سجادیه🔻 اي آن‌كه گرهِ كارهاي فروبسته به سرانگشت تو گشوده مي‌شود، و اي آن‌كه سختيِ دشواري‌ها با تو آسان مي‌گردد، و اي آن‌كه راه گريز به‌سوي رهايي و آسودگي را از تو بايد خواست. سختي‌ها به قدرت تو به نرمي گرايند و به لطف تو اسباب كارها فراهم آيند. فرمانِ الهي به نيروي تو به انجام رسد، و چيزها به ارادۀ تو موجود شوند، و خواستِ تو را، بي ‌آن‌كه بگويي، فرمان برند، و از آنچه خواستِ تو نيست، بي آن‌كه بگويي، رو بگردانند. تويي آن‌كه در كارهاي مهم بخوانندش، و در ناگواري‌ها بدو پناه برند. هيچ بلايي از ما برنگردد مگر تو آن بلا را بگرداني، و هيچ اندوهي برطرف نشود مگر تو آن را از دل براني. پروردگار من، اينك بلايي بر سرم فرود آمده كه سنگيني‌اش مرا به زانو درآورده، و به دردي گرفتار آمده‌ام كه با آن مدارا نتوانم كرد. اين همه را تو به نيروي خويش بر من وارد آورده‌اي و به‌سوي من روان كرده‌اي. آنچه تو بر من وارد آورده‌اي، هيچ‌كس باز نَبَرد، و آنچه تو به‌سوي من روان كرده‌اي، هيچ‌كس برنگرداند. دري را كه تو بسته باشي. كَس نگشايد، و دري را كه تو گشوده باشي، كَس نتواند بست. آن كار را كه تو دشوار كني، هيچ‌كس آسان نكند، و آن‌كس را كه تو خوار گرداني، كسي مدد نرساند. پس بر محمد و خاندانش درود فرست. اي پروردگار من، به احسانِ خويش دَرِ آسايش به روي من بگشا، و به نيروي خود، سختيِ اندوهم را درهم شكن، و در آنچه زبان شكايت بدان گشوده‌ام، به نيكي بنگر، و مرا در آنچه از تو خواسته‌ام، شيرينيِ استجابت بچشان، و از پيشِ خود، رحمت و گشايشي دلخواه به من ده، و راه بيرون شدن از اين گرفتاري را پيش پايم نِه.