بسم الله الرحمن الرحیم سلام علیکم »»» آیه ی روز : ** قُل لِّمَن مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُل لِّلَّهِ كَتَبَ عَلَىَ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَىَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ انعام - ١٢ بگو: «آنچه در آسمانها و زمین است، از آن کیست؟» بگو: «از آن خداست؛ رحمت (و بخشش) را بر خود، حتم کرده؛ (و به همین دلیل،) بطور قطع همه شما را در روز قیامت، که در آن شکّ و تردیدی نیست، گرد خواهد آورد. (آری،) فقط کسانی که سرمایه‌های وجود خویش را از دست داده و گرفتار خسران شدند، ایمان نمی‌آورند. ** نکته ها: موضوع وجوب رحمت بر خدا، در قرآن دوبار آنهم در این سوره (آیات 12 و54) آمده است. جمله ى «لاریب فیه»، هم درباره ى قرآن آمده است، هم درباره ى قیامت. خداوند همان گونه كه بر ما تكالیفى واجب كرده است، وظایفى را هم بر خود مقرّر فرموده؛ از جمله: هدایت كردن: «اِنّ علینا للهدى» (250) ، رزق دادن: «على اللّه رزقها» (251) ، لطف كردن: «كتب على نفسه الرّحمة» (252) و پیروزى وغلبه ى دین خدا: «كتب اللّه لاغلبنّ انا و رسلى» (253) ولى شرط بهره مند شدن از رحمت الهى، رحم به بندگان است. چنانكه در حدیث آمده است: «مَن لایَرْحَم لا یُرحَم» (254) سلمان از پیامبر صلى الله علیه وآله نقل كرده كه فرمود: رحمت خداوند، صد درجه است، یك درجه ى آن، منشأ همه ى الطاف الهى در دنیا شده است، خداوند در قیامت، با همه ى صد درجه رحمت خود با مردم معامله خواهد كرد. (255) قرآن، رحمت الهى را بر همه چیز شامل مى داند: «رَحمَتى وَسعت كلّ شى ء» (256) و این رحمت، مصداق هاى فراوان دارد، از جمله: باران: «ینزّل الغیث من بعد ما قنطوا وینشر رحمته» (257) باد: «یُرسل الرّیاح بُشرىً بین یدى رحمته» (258) شب و روز: «و مِن رَحمته جَعَل لكم اللیل و النّهار» (259) پیامبر: «و ما أرسلناك الاّ رحمة للعالمین» (260) قرآن: «هذا بصائر للنّاس و هُدىً و رحمة» (261) تورات: «كتاب موسى اماماً و رحمة» (262) آزادى: «فأنجیناه و الّذین معه برحمة منّا» (263) علاقه به همسر: «و جعل بینكم مودّة و رحمة» (264) گیاهان و میوه ها: «فانظُر الى آثار رحمة اللّه كیف یُحیى الارض بعد موتها» (265) پذیرش توبه: «لاتَقنطوا من رحمة اللّه» (266) ----- 250) لیل، 12. 251) هود، 6. 252) انعام، 12. 253) مجادله، 31. 254) كنزالعمّال، ج 3، ص 162 وتفسیر فى ظلال القرآن. 255) تفسیر فى ظلال القرآن. 256) اعراف، 156. 257) شورى، 28. 258) اعراف، 57. 259) قصص، 73. 260) انبیا، 107. 261) جاثیه، 20. 262) هود، 17. 263) اعراف، 72. 264) روم، 21. 265) روم، 50. 266) زمر، 53. ** پیام ها: - یكى از شیوه هاى تبلیغى كه پیامبر مأمور به آن است، طرح سؤال و جواب است. «قل لمن... قل للّه» - هستى بر اساس رحمت است و رحمت الهى بر همه چیز و همه جا گسترده است. «كتب على نفسه الرّحمة» - همان گونه كه آفریده هاى خدا در دنیا (مثل باد، باران، روز و شب، گیاهان...) رحمت است، معاد هم رحمت است. «لیجمعنّكم» - دلیل بر پا شدن قیامت، برخوردارى مردم از رحمت است. «كتب على نفسه الرّحمة لیجمعنّكم» - گرچه رحمت الهى گسترده و لازم است، لكن گروهى خود را محروم مى كنند. «خسروا انفسهم» - به جاى استدلال، در پى هوا و هوس بودن و به جاى اولیاى خدا، سراغ طاغوت رفتن و به جاى ایمان و اعتقاد به آخرت، كفر ورزیدن و به جاى تسلیمِ نور، تسلیمِ نار شدن، خسارت عظیم كفّار است. (تمام آیه)