😡پس، از اين سَبب است كه انسان در اين حال كور شود از رشد و هدايت، و كر گردد از موعظه و پند، بلكه موعظه در اين حال سبب ازدياد در غضب شود و مايه شعله و نايره آن گردد،
🔺و از براى اين شخص راه چارهاى در اين حال نيست.»
🌷🍃پس از آن فرمايد: «و اما بقراط [3] گويد كه من از كشتيى كه دچار بادها و طوفان هاى سخت شود و متلاطم كند آن را موج هاى دريا و بيندازد آن را در لجههايى(میانهٔ آب دریا) كه در آن كوههاى دريايى است اميدوارترم از شخص غضبناك برافروخته، زيرا كه كشتى را در اين حال ملاحان با لطايف الحيل نجات دهند، و اما نَفس وقتى آتش غضبش شعلهور گرديد اميد حيله(توانائی) براى او نيست البته، زيرا كه هر چه حيله به خرج برى، از قبيل مواعظ و نصايح، و هر چه با او فروتنى كنى و زارى نمايى،
🔺بر شعله و مايه آن افزايد.» انتهى. [4]
[1] اصول كافى، ج 2، ص 303، «كتاب ايمان و كفر»، «باب الغضب»، حديث 3.
[2] احمد بن محمد بن يعقوب مسكويه (330- 421 ه. ق)، فيلسوف و پزشك نامور اسلامى كه در طب علمى و عملى و لغت و ادب و فنون شعر و كتابت و منطق و رياضيات و بويژه در علم اخلاق شهرت بسيار داشت از آثار اوست: ترتيب السعادة، تهذيب الاخلاق، و تطهير الاعراق، جاويدان خرد، آداب الفرس و الهند، تجارب الامم و تعاقب الهمم.
[3] بقراط (460- 377 ق. م.) در جزيره كوس، در يونان، به دنيا آمد. وى از مشهورترين پزشكان و فيلسوفان قديم است. او براى امراض دو منشأ غذا و هوا قايل بود.
[4] تهذيب الاخلاق و تطهير الاعراق (چاپ مصر) ص 162.
https://eitaa.com/khoban72