سعد پرسید: چه حکمت است که میگویی هرچیزی قرین نام علی شود، لاجرم باعظمت خواهد شد؟ هشام گفت: نجف رفته‌ای؟ روزگاری نجف، روستایی کوچک از روستاهای اطراف کوفه بود. آنقدر کوچک که حتی اسم هم نداشت و به آن «پشت کوفه» می‌گفتند. شوره‌زاری بود با سه‌چهار خانه گِلی و چند نخل و یکی‌ دو تا شتر. در برابر کوفه و کاخ‌هایش اصلا به حساب هم نمی‌آمد. علی که آنجا دفن شد، نجف هم مثل علی عظمت گرفت؛ بزرگان در او ساکن شدند و کاروان‌ها به سویش راه کج کردند. بزرگ شد؛ آنقدر که حالا کوفه، فقط یکی از محله‌های اطراف نجف است.هرچیز قرین نام علی(ع) شود، لاجرم باعظمت خواهد شد!